ə tez həll olmasına sevinirdi. Jalənin bu vecsizliyini utanmasına yozub, gülümsədi.

Axşam Əli içəri keçdiyi anda, anası üstünə cumdu.
- Tez, tez giyin oğlum. Gecikirik, camaat bizi gözləyir eee.
- Ha? Nə? Kim? Hara belə?
Əli təlaşlı anasının onu niyə çəkişdirdiyini anlamayıb, təəccübdən donub qaldı. Otağa keçdiklərində yaxşı geyinmiş atası və əmisini görüb, təəccübü daha da artdı.
- Nə olub? Siz niyə belə geyinmisiz?
Rəşid kişi qımışıb, göz vuraraq dedi:
- Nə olacaq, bilmirsən? Elçiliyə gedirik də...
- Nə?!
Əli anasına baxıb, onun üzündəki ifadədən də əmisinin doğru dediyini anladı.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Belə tez olacağını gözləmirdi, hələ bu gün olacağını heç! Amma buna sevinmədiyini desəydi, yalan olardı. Anasının onu yenə öz otağına çəkib, paltar seçməsinə belə icazə verdi. Üzündə gizlədə bilmədiyi həyacan qarışıq sevinc vardı.
*****
"Allahım sən məni qoru. Burdan sağ-salamat çıxım, bunun əlindən qurtulum bütün pirlərə nəzir qoyacam. Yox, qurban kəsəcəm! Bu qədər də şişirtməyək, bir dilənçiyə 3- manat verərəm bəsdi. Yox, bu mütləq məni parçalayacaq. Qurban deyim mən ən yaxşısı...”- deyə düşünən Əli, Yetər xanımın öldürücü baxışlarından qaçmağa yer axtarırdı. Artıq elçiliyin həyacanı, ev sahiblərinin ona fikir verməməsi belə onu narahat etmirdi. Əli ilə qalstukunu boşaldıb, dərindən nəfəs aldı. Baxışlarını otaqda gəzdirib, birisində sabitlədi. Jalə... Bu günə məxsus qısa bir don geyinmiş, makiaj edib, saçlarını çiyninə tökmüşdü. Onu həmişə ciddi iş geyimində görməyə öyrəşmiş Əli üçün bu halı cox gözəl idi. Özü də hiss etmədən Jaləyə heyran-heyran baxmağa başlamışdı.
- Yavaş ol, yedin!
Əli səsdən diksinib, Yetər xanıma baxdı.
- Nə?
- Deyirəm, qızı gözlərinlə yedin. Nədi,qız görməmisən?!
Əli tələsik:
- Görmüşəm əlbətdə. Həm mən ona baxmırdım...ee.. Ha! Divardakı şəkilə baxırdım.- deməsi ilə, peşman olub əli ilə ağzını tutması bir oldu.
Jalənin arxasındakı divardakı şəkil Yetər xanımın cavanlıq şəkli olduğu bəlli idi.
- Pa! Nəyinə