baxırdın?
- Ee... cavanlınızda çox g... yəni sevimli olmusuz... bir də mehriban-mehriban gülümsəyirsiz şəkildə...
"Allahım sən günahımdan keç.”- deyə düşünən Əli zorla gülümsədi. Yetər xanım yenə bir söz demək istəyirdi ki, Nadir bəy öksürüb onu susdurdu.
- Bir də xoş gəlmisiz.
Bu artıq sözə başlamaq üçün işarə idi. Cəmil bəy özünü qabağa verib, sözə başladı.
- Xoş gördük, xoş gördük. Hə, niyə gəldiyimizi siz də bilirsiz yəqin. Qız razı, oğlan razı. Odur ki, Allahın əmri, peyğəmbərin kəbni ilə Yetər xanımı, Rəşid qardaşıma istəyirəm.
Bayaqdan sevincini güclə gizlətməyə çalışan Əli, son cümləni eşidib başını qaldırdı. Təəccüblə Atasına baxıb:
- Kimlə kim?
- Kim olacaq oğlum? Əminlə Jalənin bibisi.
- Bibisi? Bibisi hardadı? Həm əmim hardan çıxdı eee? Bəs bu mənimlə, Ja...
Rəşid bəyin bic-bic təbəssümünü görən Əliyə yavaş-yavaş hər şey aydın olurdu. Yerinə çöküb, alnını ovuşdurdu.
- A gedə, kiri. Xoşbəxtliyimə mane olma. Hə, qardaş davam eləyin siz.
- Əmi, sən də heç vicdan yoxdu hə?
- Mənə nə? Biraz əlli tərpənəydin. Da gecdi, imkan ver bu iki sevən qəlb qovuşsun...
Əli əsəbdən yumruğunu düyünləyib, əmisinə baxırdı. " iki sevən qəlb deyir ee. Sizin ki, qəlbdi, bizim ki göbələk?! Fürsətçi! Bu qoca vaxtınızda nolmuşdu? Hə?! İndi nə olacaq?...”. gözləri istər istəməz Jaləyə çevrildi. Jalənin üzündə də eyni ümidsizlik oxunurdu.
Ardı