Eli eve geldiyi andan beri Elya xanımın xoş anını tutmağa çalışırdı. Amma seher olanlardan sonra bu o qeder de asan deyildi. İndi de boşqbları sert şekilde masaya qoyub, Eliye ters bir baxış atan anasına yazıq bir gülümseme ile baxdı.
- A-ana...?
- Nedi?
Eli kobud cavabdan çekinib, sesinin tonunu biraz daha alçaltdı:
- Ana demek isteyirem ki...bu nişan meselesi...-Elya xanımın esebleşdiyini görüb, qalanını bir nefese dedi.- Men o qızla evlenmek istemirem. Nolar bu meseleni bağla.
Gergin şekilde Elya xanımın reaksiyasını gözleyirdi. Elya xanım yavaş addımlarla Eliye yaxınlaşıb, ona teref eyildi. Düz gözlerinin içine baxıb, soruşdu:
- Doğurdan?
- He...?
- Ay menim bir dene oğlum! Gel bura, ay birdenem menim... Bilirdim, bilirdim ki menim ağıllı oğlum ele şey elemez...
Elya xanım Elinin boynunu qucaqlayıb, üz-gözünden öpürdü. Bu xebere çox sevindiyi belli idi.
- Birde, ana... siz basqa bir yere elçi getmelisiz...- Eli cümlesini gücle bitirib, utanaraq başını aşağı saldı.
- He, onu bilirem. Elbetdeki gedeceyik.
Anasının dediklerini eşidib, teeccüble ona baxdı. Emisinin dediyini düşünüb, üreyinde onu çetin bir işden xilas etdiyi üçün teşekkür etdi. Elya xanım olduqca sevincli görünürdü. "Seviner de, axır ki, istediyi kimi oxumuş qız alır mene. Bir de düşünüm mence. Anamla ikisi birleşse, bu şeherde adım "arvad Eli”ye çıxacaq. Yox, ele şey ola bilmez. Bu evin kişisi men olacam, onda daha mene ne edeceyimi deye bilmezler!... Ele deyil?...”. ilk defe idi bunları fikirleşirdi. Onsuzda muasir fikirlere meyilli Elya xanım qatı feminist Jale ile birleşseydi? Bax bu Elinin kabusu olardı. Helelik bu fikirleri beyninden uzaqlaşdırıb, her şeyi hell etdiyini düşünüb gülümsedi. Sabah olacaqların xeyalı ile qarşısındakı yemeyi böyük hevesle yemeye başladı.
*****
Jale ofise girdikde yene Zeyneble Elcanın dalaşdığını görüb, gülümsündü. Onları "narahat” etmeyib, otağına teref getdi. Qapını açdıqda Elinin böük bir gülümseme ile ona baxdığını görüb, duruxdu. Içeri girmeye

[1] 2 3 4 >>