hell olmasına sevinirdi. Jalenin bu vecsizliyini utanmasına yozub, gülümsedi.

Axşam Eli içeri keçdiyi anda, anası üstüne cumdu.
- Tez, tez giyin oğlum. Gecikirik, camaat bizi gözleyir eee.
- Ha? Ne? Kim? Hara bele?
Eli telaşlı anasının onu niye çekişdirdiyini anlamayıb, teeccübden donub qaldı. Otağa keçdiklerinde yaxşı geyinmiş atası ve emisini görüb, teeccübü daha da artdı.
- Ne olub? Siz niye bele geyinmisiz?
Reşid kişi qımışıb, göz vuraraq dedi:
- Ne olacaq, bilmirsen? Elçiliye gedirik de...
- Ne?!
Eli anasına baxıb, onun üzündeki ifadeden de emisinin doğru dediyini anladı.(müellif: Cemile Memmedli) Bele tez olacağını gözlemirdi, hele bu gün olacağını heç! Amma buna sevinmediyini deseydi, yalan olardı. Anasının onu yene öz otağına çekib, paltar seçmesine bele icaze verdi. Üzünde gizlede bilmediyi heyacan qarışıq sevinc vardı.
*****
"Allahım sen meni qoru. Burdan sağ-salamat çıxım, bunun elinden qurtulum bütün pirlere nezir qoyacam. Yox, qurban kesecem! Bu qeder de şişirtmeyek, bir dilençiye 3- manat vererem besdi. Yox, bu mütleq meni parçalayacaq. Qurban deyim men en yaxşısı...”- deye düşünen Eli, Yeter xanımın öldürücü baxışlarından qaçmağa yer axtarırdı. Artıq elçiliyin heyacanı, ev sahiblerinin ona fikir vermemesi bele onu narahat etmirdi. Eli ile qalstukunu boşaldıb, derinden nefes aldı. Baxışlarını otaqda gezdirib, birisinde sabitledi. Jale... Bu güne mexsus qısa bir don geyinmiş, makiaj edib, saçlarını çiynine tökmüşdü. Onu hemişe ciddi iş geyiminde görmeye öyreşmiş Eli üçün bu halı cox gözel idi. Özü de hiss etmeden Jaleye heyran-heyran baxmağa başlamışdı.
- Yavaş ol, yedin!
Eli sesden diksinib, Yeter xanıma baxdı.
- Ne?
- Deyirem, qızı gözlerinle yedin. Nedi,qız görmemisen?!
Eli telesik:
- Görmüşem elbetde. Hem men ona baxmırdım...ee.. Ha! Divardakı şekile baxırdım.- demesi ile, peşman olub eli ile ağzını tutması bir oldu.
Jalenin arxasındakı divardakı şekil Yeter xanımın cavanlıq şekli olduğu belli idi.
- Pa! Neyine baxırdın?
-

<< 1 2 [3] 4 >>