Ee... cavanlınızda çox g... yeni sevimli olmusuz... bir de mehriban-mehriban gülümseyirsiz şekilde...
"Allahım sen günahımdan keç.”- deye düşünen Eli zorla gülümsedi. Yeter xanım yene bir söz demek isteyirdi ki, Nadir bey öksürüb onu susdurdu.
- Bir de xoş gelmisiz.
Bu artıq söze başlamaq üçün işare idi. Cemil bey özünü qabağa verib, söze başladı.
- Xoş gördük, xoş gördük. He, niye geldiyimizi siz de bilirsiz yeqin. Qız razı, oğlan razı. Odur ki, Allahın emri, peyğemberin kebni ile Yeter xanımı, Reşid qardaşıma isteyirem.
Bayaqdan sevincini gücle gizletmeye çalışan Eli, son cümleni eşidib başını qaldırdı. Teeccüble Atasına baxıb:
- Kimle kim?
- Kim olacaq oğlum? Eminle Jalenin bibisi.
- Bibisi? Bibisi hardadı? Hem emim hardan çıxdı eee? Bes bu menimle, Ja...
Reşid beyin bic-bic tebessümünü gören Eliye yavaş-yavaş her şey aydın olurdu. Yerine çöküb, alnını ovuşdurdu.
- A gede, kiri. Xoşbextliyime mane olma. He, qardaş davam eleyin siz.
- Emi, sen de heç vicdan yoxdu he?
- Mene ne? Biraz elli terpeneydin. Da gecdi, imkan ver bu iki seven qelb qovuşsun...
Eli esebden yumruğunu düyünleyib, emisine baxırdı. " iki seven qelb deyir ee. Sizin ki, qelbdi, bizim ki göbelek?! Fürsetçi! Bu qoca vaxtınızda nolmuşdu? He?! İndi ne olacaq?...”. gözleri ister istemez Jaleye çevrildi. Jalenin üzünde de eyni ümidsizlik oxunurdu.
Ardı var...

<< 1 2 3 [4]