bu sənədlərdə də, görünür ki, yeyinti şirkət daxilində baş vermə...
Digərlərindən daha kobud olan 30-35 yaşlarındakı kişi qovluğu əli ilə itələyib, onun sözünü kəsdi:
- Nə sənədi?! Bu sənədlərin saxta olmadığını hardan bilək?! Sizin şirkət edibsə, saxta sənəd düzəldəcəksiz əlbət...
- Bəs sizinkilər edibsə?

Jalə tanış səsi eşidib, başını qaldırdı. Əli bir anlıq ona baxıb, tək kəlimə etmədən yanındakı stula əyləşdi. Gözlərini qarşısındakılara dikib sərt tonda:
- Elə ancaq bizim şirkəti günahkar bilirsiz. Bəs siz? Inşaata sizin şirkətdən də nəzarət edənlar vardı. Nə bilək ki, bir-iki usta ilə şərikə yeməyiblər? Amma belə əmin olmaq istəyirsizsə, şikayət edək. Komisya gəlib yoxlasın, nə deyirsiz?
Adamların canına qorxu düşdüyü bəlli idi. Bir-birlərinə baxıb, səssiz şəkildə aralarında işarələşdilər. Əli dediklərində olduqca ciddi görünürdü və bu onları qorxudurdu. Bayaqdan Jaləni danışmağa qoymayan kök kişi bu dəfə süni gülümsəmə ilə dedi:
- Yox, yox. Lazım deyil, öz aramızda həll edək. Camaatın bilməsi hər iki tərəfə sərf eləməz.
- Şəxsən bizə sərf edər. Bizdə günah olmadığına əminik. Şikayət edək, günahkarlar tutulsun, hə?- deyən Əli çiynini çəkib, qarşısındakı adamları süzdü.
Əlinin bu özündən əmin halı qarşılarındakı adamları narahat etsə də, Jaləni dəli edirdi. Onun qolundan tutub özünə çəkərək pıçıltı ilə dedi:
- Nə dediyini bilirsən?! Bizim şirkətdə ən az 10 min "yoxa çıxıb”! məhkəməyə getsək...
- Bizdə 10 min yoxa çıxıbsa, onlarda 50 min yoxa çıxıb əmin ol. Sən sadəcə özündən əmin görün. Mənə gələndə dil-dil ötürsən, burda nə susmusan?.
- Pa! Həm səni bura çağıran oldu? Özüm də, həll edə bilərdim.
- Sən nə nankor...
- Ehm!...

Əli ilə Jalə yenə öz davalarına elə aludə olmuşdular ki, yanlarındakı adamları unutmuşdular. Adamlardan ən yaşlısı öskürüb onların diqqətini çəkdikdən sonra, sözə başladı:
- Şikayət eməyə ehtiyac yoxdur. Öz aramızda araşdırarıq və bunu eləyənləri taparıq. Qızım sən qovluq deyirdin?.
Jalə sevincək bayaqdan verməyə