o da Rəşid bəylə eyni ifadə ilə təəccübdən donub qaldı.

- Əd...Əli bəy siz biizmlə məzələnirsiz?! O nə maketdi, bir baxın Jalə xanımınkinə. Elə olmalıdı!
Qonaqlardan biri dilləndi:
- Niyə ki? Əli bəyin maketi daha gəşəng görünür. O həyətdə oynayan nədir elə?
- Hə, bu kenqurudu. Evin açarını onun kisəsinə qoyursuz və heç bir oğrunun ağlına ora baxmaq gəlmir. Bu isə uşa... tualetdi. Beləcə evin harasında olsanız belə, tualete tez cata bileceksiz. . Burda balaca bir yemək otağı olacaqdı, amma yer çatmadı. Işıq dirəkləri isə evin arxasındakı...
- Jalə qızım zəhmət olmasa qonaqlarımızı öz otağına apar. Onlara sən anlat.
Jalə başını yelləyib, qapını açaraq qonaqlara yolu göstərdi. Əli də onların arxasıyca getmək istəyirdi ki:
- Sən qal.
- Amma işıq dirəkləri?
- Göstərəcəm mən sənə dirəkləri...! Gəl, otur!

Əli Rəşid bəyin əmranə tonundan çəkinsə də, özünü o yerə qoymayıb vecinə deyilmiş kimi kresloya oturdu. Qəzəbdən bığlarını çeynəyən əmisinə boş-boş baxıb dedi:
- Nolub əmi?
- Əsl sənə nə olub eşşəy oğlu eşşək! Neynəmək fikrin var?! Batırasan məni?! Yaxşıkı Jalə qızım vaxtında gəldi, yoxsa nə... – Rəşid kişi birdən duruxdu.
Gözlərini Əliyə dikib, bu dəfə yumuşaq tonda:
- Əli, yoxsa səni qovum deyə belə qatıxlayırsan? Bax əgər o qız burda işləsin deyə...
- Əlaqəsi yoxdu. Işim-gücüm qurtarıb, o ifritə burda qalsın deyə əlləşəcəm! Yenə beynində bir şeylər qurma əmi. Mənim bacardığım budu sadəcə. –deyib, Rəşid bəyin sözünü kəsən Əli bunları bir nəfəsə deyib otaqdan çıxdı.
Rəşid kişi Əlinin etiraz etməsinə rəğmən niyə belə elədiyini anlayırdı. Yorğun gözlərini boşluğa dikib ağır-ağır düşündü. Yox, indiki vəziyyətdə iki yuxarı pilləli işçiyə maaş verə bilməzdi. Əlinin maaş istəməyəcəyini də bilirdi, amma bir tək boş yer vardı. Həm bu məsələ təkcə iş yeri məsələsi deyildi ki, daha ciddi problem vardı... Birdən kiçik gözləri işıldadı. Əlbətdə, bunu tək başına həll edə bilməzdi. Birinin köməyi lazım idi. Cəld telefonun dəstəyini qaldırıb, əzbərlədiyi nömrəni