yığdı...
*****

Jale qapını anasının açdığını görüb gülümsedi. Sima xanımın yanağından öpüb, içeri girdi. Yene... Nadir kişi ile Yeter xanımın sesleri az qala küçenin başından eşidilirdi onsuzda.
- Nece yeni qoymayacan getsin?! Beyem öz başınasan?! Hem men getdim da, noldu?!
- Getdin, getdin. Bari getmemişden az da olsa adama oxşayırdın, ora gedende ifriteliyin tamamlandı!
- Hemişeki sözlerini niye demirsen?! Evde qaldın-filan? Gördün, men deyirdim ki, uyğun adamı gözleyirem. Axırki geldi.
Nadir kişi bezgin-bezgin başını yelleyib:
- Bunun tayları neve toyu elemeye hazırlaşır, bu ise... Bu yaşdan sonra eşq vurub başına!
Yeter xanı yene ağzını açmaq isteyirdi ki, Jaleni görüb dayandı. Ona teref qaçıb, telesik dedi:
- Jale, bu daş dövründen qalma atana baxma. Gedeceksen Almaniyaya elbetde. Lazımdı bu sene.
- Almaniya?
- He, axı deyirdin bu iş alınmasa Almaniyaya gedecem. İndi de...
- Nece yeni xala? Işin alınmadığını hardan çıxar...

Jale susdu. Unutmuşdu axı, bibisi müdiri ile nişanlı idi.(müellif: Cemile Memmedli) Elbetdeki o bilecekdi. Başını aşağı salıb, otağına keçdi. Çarpayısına oturub gözlerini boşluğa dikdi. Eslinde bele olacağını texmin etmişdi. Axı Eli Reşid beyin qardaşı oğlu idi, işin ona verilmesi normal idi. Amma ne qeder eqoistcesine olsa da, bibisi ile nişanlandığında daha edaletli olacağını düşünmüşdü...
Seher bütün gece yatmamağın verdiyi yorğunluqla ağır-ağır ofise teref addımlayırdı. Qapını açıb, içeri girmek isteyirdi ki, eşitdiyi bağırtılar onu dayanmağa mecbur etdi. Seslerden birini tanıyırdı deyesen, Reşid bey idi. Özünü saxlaya bilmeyib, gizlice içeri boylandı. Reşid bey Eliye bezi kağızları gösterib, qışqırırdı:
- Bu nedi ade?! Başın xarab olub senin?! Burdakı sehvlere bax! Ondansa o boş başından daha boş vereq getireydin de! Hele bir de şineyir üzüme...
- Elimden gelen budu...
- Yox, deyil. – Reşid bey barmağını Elinin üzüne doğru sallayıb dedi – Elinden gelen bu deyil! O qız burdan getmesin, sen gedesen deye bele

<< 1 2 [3] 4 5 >>