? Yoxsa qızla görüşəsən?
- Nə qızı?
- Nə?! Qız yox, oğlanla görüşəsən?! Əmi oğlu bunu qəbul edə bilmərəm...

Əli onun sözünü kəsib, yaxasından tutaraq əsəbi şəkildə:
- Nə çərənləyirsən sən?! Ağlını itirmisən?...- demişdi ki, çiyninə bir əlin toxunduğunu hiss etdi.
Jalə soyuq bir ifadə ilə ona baxıb, başı ilə otaqlarını işarə edib getdi. Əli onun arxasıyca getdikdə bir anlıq dayanıb Elcana sərt bir baxış atdı. Elcan isə çiynini çəkib, "intiqam” deyə fısıldayıb gülümsədi.
İçəri girdiklərindən bəri Jalə sadəcə şəxsi əşyalarını toplamaqla məşğul idi. Əliyə bir şey demək istədiyi bəlli olsa da, sözə başlamağa cəsarəti yox idi. Əli də bu səssizliyi pozmağa cürət etmirdi.

- Sən... Bəs sən işdən çıxandan sonra nə olacaqdı, heç orasını düşündün?
- Mən kişiyəm, hər yerdə iş tapa bilərdim.
- Bəs bu unudulmuş şirkəti davam etdirmək, böyütmək arzuların?
- Əmim rəhmətə getdikdən sonra Elcan bu şirkəti 3 günə batırardı, məcbur mən də gəlib yenidən canlandıracaqdım.

Jalə Əlinin bu planından dəhşətə gəlib, gözlərini geniş açaraq ona baxdı. yox, Əli olduqca ciddi görünürdü. Başını yelləyib kresloya oturdu. Bu dəfə daha cılız bir səslə:
- Mən şirkətə yox, bizə...
- Səninlə evlənəcəkdim.
- Necə?
- O qədər detallı düşünmədim. Sən burda olandan sonra qalanı asandı.
- Nə? Bəlkə məni qaçırmaq fikrin vardı?
Əli cəld:
- Hardan bildin?!
- Burdan baxanda belə daş dövründən qalmış düşüncələrini oxumaq olur. – deyib, gözlərini süzdürdü. – çox eqoistsən, bəs mənim şirkət xəyallarım? Ancaq özünü düşünürsən! Neandertal!

Əli qollarını masanın üstündə qovuşdurub, başını üstünə qoyaraq gözlərini Jaləyə dikdi. Pıçıltıya bənzər bir tonda dedi:
- Neyləyim ee. mən sadəcə öz xəyallarımı gerçəkləşdirməyə çalışıram. Sənin bütün xəyalların mənsizdi, mənim isə içində sən olmayan xəyalım yoxdu...
Yanaqlarının allandığını hiss edə bilirdi Jalə.
- Bilərək eləyirsən!
- Nəyi?
Əlinin baxışlarından həqiqətən də nə etdiyni anlamadığı bəlli idi. Jalə əli ilə üzünü örtüb:
- Tarixin