Bir gün, işdən evə gəldiyimdə anamı ağlayarkən gördüm. "Xeyrdir ana, nə oldu?" dedim. Mənə, "Qardaşın... Qardaşına bax, havalandı sanki..." deyə qorxu dolu gözlərlə baxınca yerimdən atılıb qardaşımın olduğu otağa girdim. Mənə qəribə gələn heç bir şey fərq etmədim. "Əhməd, bir şeymi var qardaşım?" dedim. Mənə, "Xeyr, qardaş, çox yaxşıyam." dedi. Mən də çox üstünə getmək istəmədim.
Sabahısı gün yenə evə gəldiyimdə, pilləkanları çıxarkən sanki bizim evin qapısı uzaqlaşırmış kimi qəribə bir qorxuya qapıldım. Tam "nə olur?" deyə düşünərkən, anamın qışqırığını eşitdim. Sürətli addımlarla evin qapısına çatdım. Əlimi cibimə atıb açarlarımı tapmağa çalışdım.
Birdən içəridən anamın hıçqırığının xaricində, xırıltılı, amma insana aid ola bilməyəcək bir səs eşitdim. Bunu eşidincə, evdə biri görəsən anamamı hücum edir deyə düşünüb evə tez girdim. Anam və kiçik qardaşım, kalidorda mənə baxırdılar. "Ana, nə oldu?" dedim. "Yenə, Əhməd, dəli oldu. Kiçik qardaşın mənə hücum etdi." Çox əsəbiləşmişdim. Ya anam mənə yalan danışır, ya da qardaşım havalandı deyə düşünməyə başladım. Anamın sifətinə təkrar baxdığımda, qorxu dolu gözlərlə yenə qarşılaşdım. Tam sürətlə Əhmədin otağına girəcəkkən, Əhməd birdən qapıda qarşıma çıxdı. (İnanarsınızmı, kiçik qardaşımdan ilk dəfə idi ki, ürkmüşdüm.) Mənə baxırdı sanki düşməncə. Sonra arxasını dönüb otağına girdi. Arxasından gedib "Əhməd!" dediyimdə təkrar mənə baxıb:
- Məni rahat burax.
Əsəbiləşmişdim.
- Səni öldürərəm, atam, az sonra gələcək. Ya izah edərsən hər şeyi ya da çox pis olacaq. Atama anama hücum etdiyini söyləyərəm.
- Yaxşı, qardaş, amma mənə bir az zaman ver. Sənə hər şeyi izah edəcəyəm.
İlk dəfə qardaşımın mənə yalan dediyini hiss etdim.
O gecə, hər kəs yatmışdı. Mən də qardaşımı izləməyə başladım. Otağına getdim, baxdım, yatırdı. Tam arxamı dönmüşdüm ki, sanki içimdən bir səs, "Qardaşın sənə baxır!" dedi və birdən döndüm, amma baxmırdı. O gecə yatdım amma, nə yatış. Səhərə qədər yata bilmədim. Sanki gözümü bağlayınca