Bir gün, işden eve geldiyimde anamı ağlayarken gördüm. "Xeyrdir ana, ne oldu?" dedim. Mene, "Qardaşın... Qardaşına bax, havalandı sanki..." deye qorxu dolu gözlerle baxınca yerimden atılıb qardaşımın olduğu otağa girdim. Mene qeribe gelen heç bir şey ferq etmedim. "Ehmed, bir şeymi var qardaşım?" dedim. Mene, "Xeyr, qardaş, çox yaxşıyam." dedi. Men de çox üstüne getmek istemedim.
Sabahısı gün yene eve geldiyimde, pillekanları çıxarken sanki bizim evin qapısı uzaqlaşırmış kimi qeribe bir qorxuya qapıldım. Tam "ne olur?" deye düşünerken, anamın qışqırığını eşitdim. Süretli addımlarla evin qapısına çatdım. Elimi cibime atıb açarlarımı tapmağa çalışdım.
Birden içeriden anamın hıçqırığının xaricinde, xırıltılı, amma insana aid ola bilmeyecek bir ses eşitdim. Bunu eşidince, evde biri göresen anamamı hücum edir deye düşünüb eve tez girdim. Anam ve kiçik qardaşım, kalidorda mene baxırdılar. "Ana, ne oldu?" dedim. "Yene, Ehmed, deli oldu. Kiçik qardaşın mene hücum etdi." Çox esebileşmişdim. Ya anam mene yalan danışır, ya da qardaşım havalandı deye düşünmeye başladım. Anamın sifetine tekrar baxdığımda, qorxu dolu gözlerle yene qarşılaşdım. Tam süretle Ehmedin otağına girecekken, Ehmed birden qapıda qarşıma çıxdı. (İnanarsınızmı, kiçik qardaşımdan ilk defe idi ki, ürkmüşdüm.) Mene baxırdı sanki düşmence. Sonra arxasını dönüb otağına girdi. Arxasından gedib "Ehmed!" dediyimde tekrar mene baxıb:
- Meni rahat burax.
Esebileşmişdim.
- Seni öldürerem, atam, az sonra gelecek. Ya izah edersen her şeyi ya da çox pis olacaq. Atama anama hücum etdiyini söyleyerem.
- Yaxşı, qardaş, amma mene bir az zaman ver. Sene her şeyi izah edeceyem.
İlk defe qardaşımın mene yalan dediyini hiss etdim.
O gece, her kes yatmışdı. Men de qardaşımı izlemeye başladım. Otağına getdim, baxdım, yatırdı. Tam arxamı dönmüşdüm ki, sanki içimden bir ses, "Qardaşın sene baxır!" dedi ve birden döndüm, amma baxmırdı. O gece yatdım amma, ne yatış. Sehere qeder yata bilmedim. Sanki gözümü bağlayınca

[1] 2 3 >>