hücum edecekdi sanki. Nefes alıb vermesi deyişmişdi. Mene baxırdı. Gözlerinin ağlığını ferq ede bilirdim. Sonra başını sağa sola yellemeye ve qeribe ses ya da qışqırıqla, "niye baxdın, qardaş, niye?" deye bir şeyler söyleyirdi. Birden özüne gelmeye başladı. Qolunu yavaşca qaldırdı. İşare barmağı ile pencereni gösterdi. Sonra mene baxaraq, "Gelir, gelir!" deye ağlamaya başladı. "Ne gelir, nee?! deye qışqırdım. Anam, dayanmadan sureler oxuyurdu. Birden, "Allahu ekber, Allahu ekber!" deye azan oxuyunca, qardaşım emelli deli oldu. Qucağımdan özünü yere atdı qeribe hereketlerle sağa-sola fırlanır, ağzında ne ise deye deye qışqırırdı. Her "Allahu ekber " deyişinde qardaşım qışqırıq atırdı. Ve sonda huşunu itirdi.

<< 1 2 [3]