içimden ağlayırdım. Birden ağırlıq itdi. Başmı qaldırdım ki, anam.
- Ana, ana! Yaxşı ki geldin.
Anamda ise heç bir ses yox idi.
- Ana!..
- Oğlum, sen istesen otağına keç. Men, qardaşınla qalaram. (qeribe bir ses tonu ve xırıltılı, yuxudan qalxmış, sesi tam açılmayıb deye düşündüm, amma...)
- Yox, men qalaram.
- Oglum! Derhal qalx!"
- Nesen sen? Kimsen, he?!
Ses çıxarmadı. Elece baxırdı gözümün içine, çox qeribe idi, baxışları ile meni gipnoz edirdi sanki. Gözüm ayaqlarına sataşdı, ters idi. Şeytan idi bu, anamın cildine girmişdi. Gözlerimi yumdum, tir-tir esirdim qorxumdan. Dua oxumağa başladım. Sonra nece oldu anlamadım, bir şekilde itdi. Qardaşımı o gece tek buraxmamam lazım olduğunu anlamışdım. Ne etmem lazım olduğunu düşünerken yatıb qalmışdım. Çox qeribe bir yuxu gördüm.. Yuxumda, uzun qaranlıq bir koridorda gedirdim. Sonra önümde Ehmedin olduğunu ferq etdim. Ona doğru qaçdıqca, o uzaqlaşırdı. "Ehmed, dayan! Ehmed, dayan qardaşım!" deye qışqırırdım. O, "Qardaş, kömek et, qardaş" deye birden itdi. Men daha süretli qaçmağa başladım. Çata bilmeyeceyimi anlayınca dayandım. İçimden bir şey "Geriye dön!" deyirdi. "Geriye dön..." Tengnefes idim. Dönünce Ehmed birden boğazıma sarıldı. Sıxırdı. Boğulurdum. Gözlerimi açdığımda Ehmedin meni heqiqeten de boğduğunu ve anamın meni hıçqırıqlar içinde qurtarmağa çalışdığını gördüm, Ehmedi üstümden atdım. Mene baxaraq gülürdü. "Seni boğacağamı söylemişdim, öldürecem seni" deye gülürdü. Sehere yaxın idi, hava tam açılmamışdı. Divara doğru dönerek divarı dırnaqları ile qaşımağa başladı. Bunu görünce üstüne atladım. Anama, "Onu yatağa bağlayaq." dedim. Anamla qardaşımı yatağa bağladıq. Qardaşım deli oldu sanki. Mene, "Murdar homo, murdar. El çekin, mollanı getirme, esla! Yoxsa seni öldürerem" deyirdi. Nece anlamışdı mollanı?..

<< 1 [2]

_charli [OFF] (17.12.2014 / 15:51)
Qorxdum