Atam seher erken getmişdi işe. Saat 7:00 kimi emeliyyata girecekdi. Getmeden anama, "Ehmedi xestexanaya getir. Onu psixoloqa gösterek." demiş. Anama, "Men indi gelirem." deye evden çıxdım. Bir molla tapacaqdım. Yoldaşımın tövsiyesi ile birini tapdım. Ona her şeyi izah etdim ve bizim eve getirdim. Birlikde eve qalxarken dua oxumağa basladı. Anam bizim geldiyimizi gördüyü üçün qapını açıq buraxmışdı. Biz qapıya yanaşınca, qapı birden bağlandı. Anam, qapını tekrar açdı. Men içeri girdim, o ise girmedi. Mene baxaraq:
- Men, ilk etapda gire bilmerem.
- Niye, sebeb?
- Bu ev... Heç xeyirli deyil. Size buranı kim ve ne vaxt satdı?
- Ne elaqesi var?
- Size buranı satan adamın başına da eyni hadiseler gelmişdi.
- Yaxşı, sen haradan bilirsen?
- Satan şexs, çox ucuzamı satdı size buranı?
- Neler olur?!
Molla süretle qardaşımın olduğu otağa girdi. Qardaşım el-qolu bağlı halda yataqda uzanmışdı, xırıldayırdı. Men hele neler olduğunu tapa bilmemişdim. Qardaşımla danışmağa başladı. "Bu insanları rahat burax!" dedi. Qardaşım, "Murad, qardaş, çıxar onu otaqdan" deye ağlamaya başladı. Molla mene "He, qardaşını möhkem tut" dedi. Anamı da çağırdı, amma tutmadan evvel destemaz almamızı istedi. Baş ucunda Quran oxumağa başladı. Bize, "İndi daha da berk tutun". Qardaşım qışqırırdı. Gözleri, qan qırmızısı şeklinde deyişmişdi. Yatağı yellenmeye başladı. Otaqdakı şkaflar açılıb bağlanırdı. Metbexden qab qırılma sesleri gelirdi. İşıqlar sönüb yanırdı, bizim otaqdakı lampa ise partladı. Sonra ani bir sessizlik oldu. Qardaşım, huşunu itirmişdi. "Bitdimi?" dedim, dönerek "Xeyr, burada qaldığınız müddetce heç bitmez." dedi. "Evin esl sahibleri iller evvel burda yaşamışlar, çox qeribe bir aile idiler. Bir uşaqlı kiçik aile idiler. Qadın falçılıq edirdi, ata ise içki içer, bütün günü uşağını, arvadını döyerdi. Qadın dözmeyib bir cadu hazırladı, tebii ki cinlerin vasitesile. Artıq onun üçün heyatın bir menası yox idi. Tek oğlu her gün döyüldüyü üçün ciyer partlamasından dünyasını

[1] 2 >>