Atam səhər erkən getmişdi işə. Saat 7:00 kimi əməliyyata girəcəkdi. Getmədən anama, "Əhmədi xəstəxanaya gətir. Onu psixoloqa göstərək." demiş. Anama, "Mən indi gəlirəm." deyə evdən çıxdım. Bir molla tapacaqdım. Yoldaşımın tövsiyəsi ilə birini tapdım. Ona hər şeyi izah etdim və bizim evə gətirdim. Birlikdə evə qalxarkən dua oxumağa basladı. Anam bizim gəldiyimizi gördüyü üçün qapını açıq buraxmışdı. Biz qapıya yanaşınca, qapı birdən bağlandı. Anam, qapını təkrar açdı. Mən içəri girdim, o isə girmədi. Mənə baxaraq:
- Mən, ilk etapda girə bilmərəm.
- Niyə, səbəb?
- Bu ev... Heç xeyirli deyil. Sizə buranı kim və nə vaxt satdı?
- Nə əlaqəsi var?
- Sizə buranı satan adamın başına da eyni hadisələr gəlmişdi.
- Yaxşı, sən haradan bilirsən?
- Satan şəxs, çox ucuzamı satdı sizə buranı?
- Nələr olur?!
Molla sürətlə qardaşımın olduğu otağa girdi. Qardaşım əl-qolu bağlı halda yataqda uzanmışdı, xırıldayırdı. Mən hələ nələr olduğunu tapa bilməmişdim. Qardaşımla danışmağa başladı. "Bu insanları rahat burax!" dedi. Qardaşım, "Murad, qardaş, çıxar onu otaqdan" deyə ağlamaya başladı. Molla mənə "Hə, qardaşını möhkəm tut" dedi. Anamı da çağırdı, amma tutmadan əvvəl dəstəmaz almamızı istədi. Baş ucunda Quran oxumağa başladı. Bizə, "İndi daha da bərk tutun". Qardaşım qışqırırdı. Gözləri, qan qırmızısı şəklində dəyişmişdi. Yatağı yellənməyə başladı. Otaqdakı şkaflar açılıb bağlanırdı. Mətbəxdən qab qırılma səsləri gəlirdi. İşıqlar sönüb yanırdı, bizim otaqdakı lampa isə partladı. Sonra ani bir səssizlik oldu. Qardaşım, huşunu itirmişdi. "Bitdimi?" dedim, dönərək "Xeyr, burada qaldığınız müddətcə heç bitməz." dedi. "Evin əsl sahibləri illər əvvəl burda yaşamışlar, çox qəribə bir ailə idilər. Bir uşaqlı kiçik ailə idilər. Qadın falçılıq edirdi, ata isə içki içər, bütün günü uşağını, arvadını döyərdi. Qadın dözməyib bir cadu hazırladı, təbii ki cinlərin vasitəsilə. Artıq onun üçün həyatın bir mənası yox idi. Tək oğlu hər gün döyüldüyü üçün ciyər partlamasından dünyasını