deyişmişdi. Atanın ise heç bir şey vecine deyildi. Her gün eyni veziyyet. Ta ki, o geceye qeder. Seher yatağında ölü tapılan kişini ilk olaraq arvadı öldürdü deye düşünülse de, bir iz tapa bilmediler. Çünki, kişi infakt keçirmişdi. El ayaqları eyilmiş, ağzı, gözleri açıq bir şekilde qalmışdı. Yoldaşını ise bir neçe gün sonra denizden tapdılar, intihar etmişdi. Ev ise o günden sonra boş qaldı. Bir neçe ilden sonra ev herraca çıxarıldı ve satıldı. Qoca molla sözünü bitirenden sonra mene:
- Sen, Quran bilersenmi?
- Xeyr.
- Ya sen xala?
Anam:
- Bir az...
Mene dönerek:
- Niye öyrenmedin?
Cavab vere bilmedim. "
- Xeyr ve şerin Allahdan geldiyini bilirsenmi?
- Beli.
- Atanın inancı nece?
- Yox, demek olar ki...
- Sizin zeif terefiniz bu. Burdan üç gün içinde daşının, yoxsa ailenizden biri zerer görecek.
- Ne? Daşınmaqmı? Atama bunu nece qebul etdirerem?
- Bu, meni maraqlandırmaz.
Qapıya doğru yöneldi ve gederken "hemen cinler hele de burdadılar, ev lenetlidi" dedi.
Qardaşım da özüne gelmişdi, atamı çetinlikle de olsa razı saldıq. Hem de tam da üçüncü günde. Ve o evden daşındıq. Aradan üç il keçmişdi. Bir gün, o mehelleye işim düşmüşdü. getdiyimde, "Eve de baxım" dedim. Bağça qapısına kilit vurulmuşdu ve "İçeri girmek tehlükeli ve qadağandır" deye bir yazı asılı idi. Ev, sanki meni cagırırdı. Arxama baxmadan dönüb getdim ve bir daha o eve, hetta o evin olduğu meheleye bele yaxınlaşmadım.

P.S:..SON...

<< 1 [2]