z deyiblər, bəxtin gözəl olmalıdır...
-Rəfiqə, məni qorxudursan...Axı nə baş verib?!...
Yanağından çənəsinə doğru süzülən yaş damcılarıni əlinin tərsi ilə silib ayağa qalxdı.Mənim narahatçılığım getdikcə artırdı.Əlimi uzadıb qoluna toxundum.
-Nərmin, məni evləndirirlər, həm də heç sevmədiyim biri ilə...
Mən hər şeyi anlamağa çalışarkən Rəfiqə artıq kabineti tərk etmişdi...
...İşimi narahatçılıqla bitirib başa vurdum.Tez-tez Rəfiqəyə baxıb söz soruşmaq istəyirdim, amma onun halını görüb heç nə soruşmurdum...
Və nəhayət sükutumu pozdum.
-Rəfiqə, belə olmaz!
Rəfiqə gözlərini kağızdan qaldırıb mənə zillədi.Yenə dolub daşırdı.
-Neyləyə bilərəm axı, Nərmin?! Anam xəstə, atam mühafizəkar, qardaşım Moskvada...Atam mənim işləməyimə güclə razı olub.Heç bir ilim tamam olmamış əlvida deyib gedəcəm...
-Qardaşın bilirmi?!...
-Hə, amma mənim narazılığımı bilmir...Heç etiraz edə bilirəm ki?!...
-Rəfiqə, qardaşına de..Axı sən həmişə deyirdin ki, o, səni qoruyur, səni çox istəyir...
Rəfiqə islanmış yanaqlarını silib mənə ümid dolu baxışlarla baxdı.
Nazirliyin binasından addımımı atmışdım ki, telefonum zəng çaldı.Ekrana baxmağım kifayət oldu ki, ətrafa nəzər salım.Yenə Orxan, yenə onun maqnit kimi cəlbediciliyi...Uzaqdan təbəssüm atıb əlində tutduğu qulağına apardı.Mən də zəngi qəbul edib əminliklə gülümsədim.
-Buyurun, Orxan bəy...
Uzqdan mənə doğru addımlamağa başlayaraq cavablandırdı.
-Nərmin xanım,sizə təklifim var...
-Aha, nə təklifi?!...
-Birlikdə teatr tamaşasına gedə bilərik, məsələn...
Gəlib qarşımda dayanaraq telefonu qapatdı.
-Anlamadım?!-soyuqqanlılıq la soruşdum.
Pencəyinin cibindən 2 bileti çıxardıb nümayiş etdirdi.
-Sizin haqqınızda çox şey bilirəm, Nərmin xanım...Mədəniyyət və incəsənətə necə böyük maraq duyduğunuzu nəzərə alıb sizi dəvət edirəm,-deyib üzümə baxdı.
Bilmirəm niyə, amma sanki içim rahatlaşdı...
Teatr tamaşası boyunca onun baxışlaırnı üzərimdə sezsəm də heç bir reaksiya vermirdim.O da bu durumdan məmnun olmalı idi ki,