parıltı...

...Maşınını saxlatdırıb mənə diqqətlə baxdı.Özümdən asılı olmayaraq mən də ona, gözlərinin içinə baxdım.Yaxınlaşıb yanağıma öpücük qonduranda içimdə bambaşqa hisslər oyandı.Daha sonra əlimi qaldıırıb bərk-bərk öpdü.
-Sən doğrudan da başqasan, Nərmin..Mən bunu sənin gözlərindən hiss edirəm...
Necə sağollaşıb maşından endim, xatırlamıram.Qapını açarla açıb evə ayaq basanda səssizlik vardı.Yenə gərginlik ab-havası hiss edib zala keçdim.Nənəm yenə öz "aristokrat” görünüşü ilə anama baxırdı.Atamisə hər 2 qadına göz ucu nəzər salıb başını ulayırdı.Qardaşım deyəsən otağına çəkilmişdi.Mən əyləşib soruşmağa qərar verdim.
-Nəsə olub?!...
-Heç nə, mənim ağıllı balam,-nənəm bacardığı qədər mülayim tonla danışmağa çalışırdı.
-Yalançı,-anam nənəmə hiyləgər baxış atdı.
-Başlamayın yenə!-atamın səsi sakit olsa da, tonu ciddi idi.
Mən başımı bulayıb ayağa qalxdım.Nənəm birdən mənə elə baxdı ki, sanki uçub gedirəm buralardan.
-Hara?!...
-Bu qadının ağlı deyəsən çatmır!-anam öz dilindən geri qalmadı.
-İlahi!-atam deyib ayağa qalxdı.Mənə yaxınlaşıb başı ilə ardınca getməyimi işarə elədi.-Siz davam edə bilərsiniz, xanımlar...
Mən atamla dəhlizə çıxdıq.
-Ata, nə olub?
-Hə, soruşmaq istərdim: Orxanla münasibətlər nə yerdədir, qızım?!...
Atam bu sualı verərkən gözlərinə sanki işıq gəldi.Deyəsən Orxan onun ürəyincə idi.
-Bilmirəm, ata...
-Necə yəni "bilmirəm”, qızım?!...Axı ondan xoşun gəlir, yoxsa ona bu qədər şans verməzdin..
Mən atamın bu sözü qarşısında heç nə deyə bilməyim,onu qucaqladım...
...Yenə ailə xatirələrini vərəqləməyə başlayıram...
...Xalamqızının "möhtəşəm” toyu oldu, amma 1 il tamam olmamış ailə süquta uğradı.Nənəm bu səfər kimi günahlandırsın bilmirdi.Xalam artıq nənəmə qulaq asmaqdan imtina edərək qızına təsəlli verməyə çalışırdı...
...Faiq əmi dəfələrlə gəlib qızına təsəlli verərək onu ovundurmağa çalışırdı.Xalam onun sözlərinə qulaq asmadığı üçün peşmançılıq içində üzülürdü.Xalamoğlu isə barmaqlarını oynada-oynada qalmışdı...
-Mən