ünvanı bildirdim.Yol boyu düşüncələr məni rahat buraxmırdı.Ona şans verirəm özümdən asılı olmayaraq.Axı niyə?! Nə var ki onda bu qədər cəzbedicidir?! Yaraşıqlıdır deyə bilməzdim, amma həddindən artıq güclü xarizmaya sahib olduğunu deyə bilərəm.İşində həddindən artıq təlbkar, üstəlik yeri gəldikcə sərt ollduğu haqqında bildirişlər də almışdım, amma münasibətlərimizdə bunu sübut edə biləcək dəlillər yox idi.
Budur, gəlib çatdıq.Binaya baxıb sürücüyə haqqını ödədim.Maşın salonunu tərk edib bir daha nəzər saldım.İçəriyə doğru addımlarımı atmağa başladım.Elə bu zaman özü mənə tərəf gəlməyə başladı.Mən daha hərəkət etməyib dayandım.
-Nərmin?!-təəccüb qarışıq sevinclə soruşdu.
Gülməmək üçün özünü güclə saxladım.
-Kabus-filan deyiləm, narahat olma...
O ağzını açıb mənə nəsə deməyə çalışırdı ki, ona yaxınlaşan qız əlindəki qovluğu uzadaraq mülayim səslə soruşdu:
-Orxan bəy, bu sənədləri axtarırdınız?!...
O an anladım hər şeyi...Məni qısqanclıq bürümüşdü.Mən Orxanı sevirdim.Dəlilər kimi sevirdim...

Ardı