Onu durdurmadigi için pişmanmiydi?

hayir pişman da diyildi.. ama bi boşluk vardi içinde sanki..

birakmasamiydim acaba diyip duruyordu içinden..

ama birden gitmesi gerekiyordu ve gitti dedi adam ..

anlamişti artik yalniz olmadigini, hiçte masum olmayan qururu onla birlikte devam edecekti hayatina..







ve sen yokken ben burda her gun ö(z)lüyorum







İchinde kalmish o duygulari dolgun dudaklariyla birleshtirip adamin kalbine uflemek istiyordu kadin..

Ama dudagindaki boya yuzune sadece sahte bir gulumseme yerleshtirmesine izin veriyordu..








artik kararini vermişti, dönüşü olmayan bir karadı ve gözden gittikçe kayboluyordu adam arkasina bile bakmadan..

gözlerinden akan yaşları eldiveninin ıslak ucuyla silerken içinden bunlari fisildiyordu kadin "an gelir canin çikar, ama sesin çikamaz"








Bezen bağışlamagi bacarmalidir insan.. bütün qürurunu içinde bogaraq.. çünki bağışlamasan yanında olmayacaq deyerlin..bax onda agladiginda göz yazişini isti elleriyle sile bilmeyecek o düşüncezis qürurun :\








kadin usulca uzaklaşirken ardindan bakiyordu adam..büyülenmişti..

Kadinin o eşsiz papatya kokusu dudaklarindaki gülümsemenin tek sebebiydi..

rafta kalmiş ve eskimiş bir kitabin son sayfasina sikilip kalmişti ömrü..

biliyordu bu kadini son görüşüydü..








Masanin üstünde kitabin son sayfasi aşik kalmişti..

kocaman bir son yaziyordu..

sanki aşk dolu sözcükleri yutmuş ve yazdigi kalemin içine üflemişti o masum aşk kokulu nefesini..

yazdigi kelimeler bile aşk kokuyordu sevdiyimin..








Sonra dodagina surduyu pomadayla oz mesum gulushunu lekeledi qadin..








istediyim sadece ihanetsiz bir aşk-dedi adam..

ve sustu kadin..

sanki vereceyi cevabi gozleriyle adamin suratina haykirirmişcasina..








Aslinda aglamayi sevmiyordu, ama çektiyi aci sanki mecbur birakiyordu onu içinde biriktirdiyi yaşları gözlerinden savurmaya.. boş