ə Abdullah ibn Əmrin (Cabir ibn
Abdullah Ənsarinin atasının) dost olduqlarını
nəzər alıb, onları bir qəbirdə dəfn etməyi
tapşırdı. Ühüd savaşından 46 il sonra Müaviyyə Ühüddə
bulaq qazdırdı. Camaata elan olundu ki, hər kimin
qohumunun burada qəbri varsa, cəsədi çıxarıb
bir az kənarda dəfn etsin. Cabir ibn Abdullah da
atasının cəsədini çıxarmaq üçün məzarı açdı. Bu
zaman Əmr ibn Cəmuhla Abdullah ibn Əmrin çürüməmiş cəsədləri ilə qarşılaşdılar. Rəvayətə
görə, Əmr ibn Cəmuh canını tapşırarkən əlini
yarasının üstünə qoyubmuş; onu elə bu
vəziyyətdəcə dəfn etmişdilər. Əmrin cəsədi
aşkara çıxanda, onun əlini yarasının üstündən
götürmək istədilər, amma yara yerindən təzə qan açıldı. Şəhidin əlini yaranın üstünə
qaytaranda qan kəsildi (Malik ibn Ənəs. “Əl-
Muvətta”, “Kitabül-Cihad”, hədis 1104; İbn Əsir.
“Üsüdül-ğabə”, cild 3, səh. 233; İbn Kəsir. Əl-
Bidayətü vən-nihayə, cild 5, səh. 436-438;
Əliəkbər Mehdipur. “Əcsade-cavidan”, səh.