Əmr ibn Cəmuh cahiliyyə dövründə Yəsribin
(Mədinənin) sayılıb-seçilən sakinlərindən idi.
Bəni-Sələmə soyunun başçılarından sayılır, igid
döyüşçü kimi tanınırdı, şəhərdə böyük nüfuz
sahibi idi. O zamanlar hər bir ailənin öz bütü vardı. Bütü evin
ən hörmətli yerində saxlayır, ona ibadət edir,
gözəl ətirlər səpir, qarşısında qurban kəsirdilər.
Əmrin pərəstiş etdiyi bütün adı Mənat idi. O,
Mənatı bahalı taxtadan yondurmuşdu. Mühüm bir
iş görməzdən əvvəl Mənata dualar edib, ondan yardım diləyirdi. Həzrət Mühəmməd Peyğəmbər (s) hicrətdən
bir il əvvəl Yəsribdə İslam dinini təbliğ etmək
üçün öz səhabəsi Müsəb ibn Ümeyri bu şəhərə
göndərdi. Müsəbin səyi ilə Yəsribin əksər
əhalisi müsəlman oldu. Cəmi barmaqla sayıla
biləcək qədər adam bütpərəstlik əqidəsində qalmışdı. Hətta Əmrin həyat yoldaşı Hind, üç oğlu
Müavvəz, Müaz və Xəllad da müsəlman
olmuşdular, amma bunu Əmrdən gizli saxlayırdılar.
Hind və oğulları yaşı 60-ı keçmiş Əmri də şirk
bataqlığından qurtarıb İslama dəvət etmək
istəyirdilər, amma bunun üçün əlverişli imkan gözləməli idilər. Oğullarının müsəlmanlara qoşulacağından qorxan
Əmr bir gün arvadına dedi: “Hind, bax, sənə
tapşırıram, uşaqları Müsəblə görüşməyə qoyma.
Yoxsa onun sözlərinə uyub təzə dinə keçərlər”.
Hind uğurlu fürsətin çatdığını düşünüb dedi:
“Oğlumuz Müaz Müsəblə görüşüb, ondan bəzi məsələlər eşidib. İstəsən, Müazı çağırıb soruş ki,
eşitdikləri nədən ibarətdir?” Bu fikir Əmrin ağlına
batdı, oğlunu çağırıb, Müsəb ibn Ümeyrdən nə
eşitdiyini soruşdu. Müaz Qurani-kərimin Fatihə
surəsini atasına oxudu. Əmr heyranlıqla ayələri
dinlədi, sonra dedi: “Nə gözəl sözlərdir. Mühəmmədin bütün sözləri bu cürdürmü?” Müaz
cavab verdi: “Bütün sözləri bir-birindən gözəldir.
Sən də ona beyət edərsənmi? Bütün camaat ona
beyət edib”. Əmr dedi: “Mən hər işi görməzdən
əvvəl Mənatla məsləhət edirəm. Qoy Mənatdan
soruşum, cavabı sənə deyərəm”. Əmr Mənatın qarşısında durub ona dualar oxudu,
yeni dinə keçib-keçməmək barədə fikrini
soruşdu.