Meşə arasında geniş talada böyük sürüsü olan bir
sehrbaz yaşayırdı. Hər gün o sürüdən bir qoyun
yeyirdi. Lakin qoyunlar sehrbaza çox çətinliklər
yaradırdılar, belə ki, onların hər biri meşənin bir
tərəfinə qaçır, sehrbaz isə onlardan birini tutmalı,
digərlərini isə yenidən sürüdə toplamalı olurdu.
Əlbəttə ki, tutulan qoyun öldürüləcəyini hiss etdiyi
üçün qışqırmağa başlayır və bu da digər qoyunları
qorxudurdu. Vəziyyəti belə görən sehirbaz hiylə
işlətmək və qoyunların hər biri ilə təklikdə
danışmaq qərarına gəlir.
Birinə deyirdi: “ Sən qoyun deyilsən, sən də mənim
kimi bir insansan. Qorxmağın üçün heç bir səbəb
yoxdur, axı mən yalnız qoyunları yeyirəm, sən isə
bu sürüdə yeganə insansan və deməli mənim
dostumsan.”
Digərinə deyirdi: “ Niyə digər qoyunlar kimi
məndən qaçırsan? Axı sən aslansan və heç nədən
qorxmamalısan. Mən yalnız qoyunları yeyirəm, sən
isə mənim dostumsan”
Başqa birinə isə “Sən qoyun deyilsən, sən
canavarsan. Hörmət etdiyim canavar. Mən
həmişəki kimi hər gün bir qoyun tutub
öldürəcəyəm, amma sən canavar olduğun üçün heç
bir qorxun olmamalıdır. ” deyirdi Bu minvalla o hər
qoyunla təklikdə danışır və hər birinə qoyun
olmadığını, digərlərindən fərqləndiyini təlqin
etməyə çalışırdı. Bu danışıqlardan sonra qoyunların
davranışı dəyişməyə başladı. Onlar artıq qorxmur
və meşəyə qaçmırdılar. Və sehirbaz hər dəfə bir
qoyunu öldürdüyü halda digərləri özlüyündə “ Aha
növbəti qoyun öldü, mən isə sehirbazın ən yaxşı
dostu olan “insan”, “şir”, “canavar” və s. heç
nədən qorxmamalıyam” deyə düşünürdülər.
Hətta öldürdüyü qoyunlar da müqavimət
göstərmirdilər. Sehirbaz sadəcə olaraq onlara
yaxınlaşır və deyirdi : “Əziz dostum uzun zamandır
ki, səninlə heç söhbət etmirik. Gedək evimə,
səninlə sürü barədə məsləhətləşmək istəyirəm”.
Qoyun isə böyük qürur hissi ilə sehirbazın
arxasınca gedirdi. Orada o doğrudan da sürü
haqqında soruşur, qurban isə sevinclə ona hər bir
məlumatı veridi. Daha