edib gəzirdilər. Kişi dedi:
- Yolüstü bir xəstəxanaya dəyək, orda müayinə nəticələrimi
götürəcəm.
İçəri girdilər. Kişi qeydiyyat şöbəsinə yaxınlaşdı. Qadın
gözlədi. Burda bir gənc qadın dayanmadan yeri silir, gəlib-
gedənin ayaq izlərini yox edirdi. Kişi qayıdıb gəldi. Çölə
çıxdılar. Kişi:
- O, xəstəxananın təmizlikçisi Fərəh xanımdır-dedi.
Qadın “hə, nə olsun” deməkdən özünü güclə saxladı. Kişi
dedi:
- Deyirəm, bu qədər restoran, xəstəxana və sair var. Amma
sənə heç kim iş verməyib. Haqsızlıqdır. Təkcə mühasibatla
niyə maraqlandın ki? Başqa iş görərdin də.
Qadın qaşlarını çatdı:
- Mənim ixtisasıma uyğun deyil axı başqa işlər.
- Sənin ixtisasın... hmm...-kişi dodaqaltı mızıldandı.
...Hava gözəl idi, xeyli gəzib söhbət elədilər. Axşamüstü kişi
dedi:
- Mən bazara gedirəm. Mənimlə gəlmək istəyirsən?
Qadın naz ilə gülümsədi:
- Sən bütün işlərini bu gün mənimlə gördün ha! Əlbəttə,
gedək. Bilmək olmaz bəlkə axşam da sənə lazım oldum...
Bazarlıq etdilər. Ən son göyərti aldılar. Satıcı qadın
soyuqdan göyərmiş, dərisi çat-çat olmuş əlinə yığdığı
göyərtiləri sellofan torbaya qoydu. Kişi təşəkkür edərək
yanındakı qadına döndü:
- Əsli bacıdır, həmişə tər göyərtilər satır...
Gəlib maşına oturdular. Qadın dözməyib sual verdi:
- Sən niyə hər dəfə kimisə görəndə onun kim olduğunu
deyirsən? Guya mən görmürəm ki, kim kimdir?
Kişi yenə gülümsədi:
- Sənə bir nəfəri də göstərəcəm. Hələ gedək, bir axşam
yeməyi yeyək.
Restoranda yemək yedilər. Çıxış qapısının yanında böyük bir
güzgünün qarşısında dayandılar. Qadın öz gözəlliyinə
qürurla baxdı. Kişi nəzakətlə onun qolundan tutub
barmağını qadının güzgüdəki əksinə tuşladı və pıçıldadı:
- Bu isə onlar kimi qab yuyub, döşəmə silib, göyərti satmaq
istəməyən fahişədir.
Sonra yenə də nəzakətlə gülümsədi. Yerində heykəl kimi
donub qalmış qadını saymazyana tərk edib