edib gezirdiler. Kişi dedi:
- Yolüstü bir xestexanaya deyek, orda müayine neticelerimi
götürecem.
İçeri girdiler. Kişi qeydiyyat şöbesine yaxınlaşdı. Qadın
gözledi. Burda bir genc qadın dayanmadan yeri silir, gelib-
gedenin ayaq izlerini yox edirdi. Kişi qayıdıb geldi. Çöle
çıxdılar. Kişi:
- O, xestexananın temizlikçisi Fereh xanımdır-dedi.
Qadın “he, ne olsun” demekden özünü gücle saxladı. Kişi
dedi:
- Deyirem, bu qeder restoran, xestexana ve sair var. Amma
sene heç kim iş vermeyib. Haqsızlıqdır. Tekce mühasibatla
niye maraqlandın ki? Başqa iş görerdin de.
Qadın qaşlarını çatdı:
- Menim ixtisasıma uyğun deyil axı başqa işler.
- Senin ixtisasın... hmm...-kişi dodaqaltı mızıldandı.
...Hava gözel idi, xeyli gezib söhbet elediler. Axşamüstü kişi
dedi:
- Men bazara gedirem. Menimle gelmek isteyirsen?
Qadın naz ile gülümsedi:
- Sen bütün işlerini bu gün menimle gördün ha! Elbette,
gedek. Bilmek olmaz belke axşam da sene lazım oldum...
Bazarlıq etdiler. En son göyerti aldılar. Satıcı qadın
soyuqdan göyermiş, derisi çat-çat olmuş eline yığdığı
göyertileri sellofan torbaya qoydu. Kişi teşekkür ederek
yanındakı qadına döndü:
- Esli bacıdır, hemişe ter göyertiler satır...
Gelib maşına oturdular. Qadın dözmeyib sual verdi:
- Sen niye her defe kimise görende onun kim olduğunu
deyirsen? Guya men görmürem ki, kim kimdir?
Kişi yene gülümsedi:
- Sene bir neferi de gösterecem. Hele gedek, bir axşam
yemeyi yeyek.
Restoranda yemek yediler. Çıxış qapısının yanında böyük bir
güzgünün qarşısında dayandılar. Qadın öz gözelliyine
qürurla baxdı. Kişi nezaketle onun qolundan tutub
barmağını qadının güzgüdeki eksine tuşladı ve pıçıldadı:
- Bu ise onlar kimi qab yuyub, döşeme silib, göyerti satmaq
istemeyen fahişedir.
Sonra yene de nezaketle gülümsedi. Yerinde heykel kimi
donub qalmış qadını saymazyana terk edib getdi.

<< 1 [2]