Çoox xoşbəxt idim.. Yanımda hər zaman "sən" olduğunçün çox xoşbəxt idim.. Gözüm səndən başqasını görmürdü.. Fərz edirdim səndə məni mənim səni sevdiyim kimi sevirsən.. Hər zaman dalaşardıq,gülərdik.. Amma sənlə dalaşmağı heç kəslə gülməyə belə dəyişməzdim..Yəni o qədər sevirdim səni.. Sənin gülüşünün məni nə qədər xoşbəxt etdiyini bilmədin.. Əllərimdən tutduğunda necə xoşbəxt olduğumu bilmədin.. Necə uşaq kimi sevindiyimi bilmədin..Necə xəyallar qururdum sənə aid..Sən bunları bilmədin.. Heç nəyi bilmədən getdin.. Bütün xəyallarımı alt-üst edib getdin.. Xoşbəxtliyimi əlimdən alıb getdin..Tərk etdin məni..


Fərz etmişdim sadəcə.. sənin məni sevdiyini düşünmüşdüm..sən demə hər sözün yalan imiş..Bütün xəyallarımı alt-üst etmisən.. İndi hər gün sənə niyə belə bağlandığımı,səni niyə sevdiyimi düşünürəm.. Hərdən fikirləşirəm də,bu qədər seviləcək nə etdin?!.. Mənə hər gün canım dedin,lakin hər sözün hər baxışın yalanlarla dolu idi..Mənə hər dediyin sözün yalan olduğunu fikirləşdikcə ürəyim qopur yerindən.. Qəlbimi artıq oğurlamısan.. Sənə necə etibar edə bilmişdim deyə düşünürəm..
Düşünürəm ki,necə səni sevə bilmişdim..sənə necə aldana bilmişdim.. Hər güldüyündə necə xoşbəxt ola bilmişdim.. Düşünürəm.. Dünyalarca dəyər verdiyim insanın bir gün mənim inamımı gəlib puç edəcəyini,qəlbimi param-parça edəcəyini hardan biləydim?!..
Son!!