O, bunları mene Meherremlik biten günün ertesi - paytaxtın
şadlıq evlerinden birindeki toyda danışdı. Ve bütün
söyledikleri 2 il bundan evvel baş verib. Deyirdi ki, fasadlara
yaxşı üzlük vurandır. Zerger deqiqliyi ile işleyir. Yanında
oturan qohumu da onu çox terifleyirdi: “Bakı şeherinde
fasadlara bundan yaxşı üzlük vuran yoxdur”. Düşündüm ki,
qohumu olduğuna göre bele terifleyir, ya da meni potensial
müşteri gözünde görürler.
Toy meslisinde yanımda oturduğundan qulağıma qışqıra-
qışqıra danışdıqlarını aydın eşitmirdim, çünki şadlıq evinde
adeti üzre akustika normal qurulmadığından, adamlar bir-
birile söhbet etmek üçün mahnıların kesilmesini
gözleyirdiler. Ancaq çalğıçıların şam etmek üçün fasile
götürdükleri 10 deqiqe erzinde mene 2 il bundan evvel şahidi
olduğu bir hadiseni danışdı.
Maqsud adlı bu oğlan 2 il bundan evvel paytaxtdakı köhne
beşmertebeli binanın fasadına üzlük vururmuş.
Bina sakinlerinin eyvanlarına çıxmağa mecbur qalırdıq. Ele
ev sahibleri var idi ki, çay demleyib mecmeyide bize de
verirdi. Elesi var idi ki, nahar üçün eve çağırırdı. Nahara
getmirdik. İş icraçımız ciddi adam olduğundan bele devetlere
getmeyi qadağan etmişdi. Bir nahara göre iş yerimizi itirmek
istemirdik. Ancaq çayı memnuniyyetle alıb içirdik, buna
icaze verirdi. Havalar isti olduğundan çay, ayran, mineral
sudan imtina etmirdik. He, onu deyirdim axı. Üçüncü
mertebede bir nurani qadın qalırdı. Hardasa 60-65 yaşı
olardı. Her defe eyvana çıxıb bize dua edirdi: “Allah sizi
saxlasın”, “Allah sizi qol-budaq etsin”. Seher saat 10-a,
11-e qeder hemin qadının evinde sakitlik olurdu. Hemin
saatdan sonra onun oğlu eyvana çıxıb qışqırırdı ki, “işinizi
ne vaxt qurtarıb cehennem olacaqsız?”. Biz de şirin dilimize
salıb bu uzunqulağı yola verirdik. Sonra evde ses-küy
qopurdu. Herden tül perdenin arasından evde olanları
görürdük.
Bu yerde döze bilmeyib atmaca atdım:
-Camaatın evini güdürdünüz?
-Niye ele deyirsiz? İster-istemez göz sataşır da. Bir defe
tül

[1] 2 3 >>