pərdənin arasından gördüm ki, oğlan yumruğunu
düyünləyib anasının üstünə çımxırır. Deyirdi ki, “mən o qızla
evlənəcəyəm”. Anası da deyirdi ki, “o qız pozğundur, onu bu
evə gərək meyidimin üstündən keçib gətirəsən”. Oğlan
evdən çıxıb harasa gedirdi. Evə qayıdanda yenidən qırğın
başlayırdı. Anası yaşlı olsa da, səsi aydın eşidilirdi. Deyirdi
ki, “atan cavan öldü, mən başqasına ərə getmədim. Nə qədər
istəyənim vardı. Ancaq işlədim, səni böyütdüm. Bir kişi ilə də
görüşmədim ki, rəhmətlik atanın goru çatlamasın. Bax, bu
əllərimlə səni böyütmüşəm. 30-dan çox yaşın var. Gör sənə
nə qədər qız dedim, elçi getməyə qoymadın. İndi o pozğunla
evlənmək istəyirsən? Ürəyimi partlatma. İndi ürəyimin
damarları da tutulur, pul yoxdur əməliyyat etdirməyə.
Gözümü sənə dikmişəm, sənsə evə pozğun gətirmək
istəyirsən. Onun dünyaya gətirdiyindən nə olacaq?”. Bu
sözlərdən sonra arvadın qışqırığını eşitdik. Deyəsən, oğlu
onu döşəmədə sürüyürdü. Çünki arvad “saçımı burax, saçımı
burax” çığırırdı. İstədim keçib eyvanın qapısını döyüm,
bunları sakitləşdirim, yanımdakı usta dedi ki, “sənin nə işinə
qalıb? Anasını sürüyən bizi burdan aşağı atar”. Nə isə. İş
vaxtımız qurtardı, evə getdik.
Ertəsi gün qadın eyvana çıxıb bizə dua etmədi. Ancaq hərdən
evdə gəzişdiyini görürdük. Birisi gün eyvandakı şkafdan
nəsə götürüb mənzilə girmək istəyəndə gözucu baxdım ki,
gözünün altı qaralıb. Həmin gün axşamüstü oğlan yenə də
evə gəlib anasını sürüyürdü. İstədim oğlanın payını verim,
yenə yanımdakı usta dedi ki, “camaatın şəxsi işindən sənə
nə?”.
Həmin eyvanın fasadına üzlük vurub qurtardıq, sonra
yuxarıdakı eyvana keçdik. Ancaq hərdənbir aşağı eyvandan
gələn qışqırıq səslərini eşidirdik.
Üç həftədən sonra bu binada işimizi yekunlaşdırıb, qonşu
binaya keçdik. Ancaq fikrim yenə də o qadının yanında
qalmışdı. Günlərin birində “Vağzalı” səsi eşitdik. Həmin o
qadının oğlu evə gəlin gətirmişdi. Bilmədim anasının etiraz
etdiyi gəlindir, yoxsa başqası.. Oğlan özünü elə