ə mədəni
aparırdı ki, elə bil anasını sürüyən, gözünün altını qaraldan
bu deyildi. Nə isə. O biri binada da işimizi qurtardıq. O
hadisənin üstündən 2 il keçib. Bu günlərdə həmin binanın
sakinlərindən biri ilə rastlaşdım. Ordan-burdan söz açdıq,
yadıma o qadın düşdü. Soruşdum “o xala necədir?”. Dedi ki,
“o xala ürək çatışmazlığından öldü”. Oğlunu soruşdum,
qayıtdı ki, “hardasa işləyir, gecələr gəlir”. Sonra binanın
həmin sakini nəsə gülümsədi. And verdirdim ki, “nəyə
gülürsüz?”. Qayıtdı ki, “qardaş bütün günü işləyir... elə o
gəlin də yaman “çox işləyir”.
Barmağımı dişlədim. Elə pis olmuşdum ki, qadının nurani
sifəti gözlərimin qarşısına gəldi. Və evə gedə-gedə
pıçıldadım: “Yazıq qadın, gorun yaman