perdenin arasından gördüm ki, oğlan yumruğunu
düyünleyib anasının üstüne çımxırır. Deyirdi ki, “men o qızla
evleneceyem”. Anası da deyirdi ki, “o qız pozğundur, onu bu
eve gerek meyidimin üstünden keçib getiresen”. Oğlan
evden çıxıb harasa gedirdi. Eve qayıdanda yeniden qırğın
başlayırdı. Anası yaşlı olsa da, sesi aydın eşidilirdi. Deyirdi
ki, “atan cavan öldü, men başqasına ere getmedim. Ne qeder
isteyenim vardı. Ancaq işledim, seni böyütdüm. Bir kişi ile de
görüşmedim ki, rehmetlik atanın goru çatlamasın. Bax, bu
ellerimle seni böyütmüşem. 30-dan çox yaşın var. Gör sene
ne qeder qız dedim, elçi getmeye qoymadın. İndi o pozğunla
evlenmek isteyirsen? Üreyimi partlatma. İndi üreyimin
damarları da tutulur, pul yoxdur emeliyyat etdirmeye.
Gözümü sene dikmişem, sense eve pozğun getirmek
isteyirsen. Onun dünyaya getirdiyinden ne olacaq?”. Bu
sözlerden sonra arvadın qışqırığını eşitdik. Deyesen, oğlu
onu döşemede sürüyürdü. Çünki arvad “saçımı burax, saçımı
burax” çığırırdı. İstedim keçib eyvanın qapısını döyüm,
bunları sakitleşdirim, yanımdakı usta dedi ki, “senin ne işine
qalıb? Anasını sürüyen bizi burdan aşağı atar”. Ne ise. İş
vaxtımız qurtardı, eve getdik.
Ertesi gün qadın eyvana çıxıb bize dua etmedi. Ancaq herden
evde gezişdiyini görürdük. Birisi gün eyvandakı şkafdan
nese götürüb menzile girmek isteyende gözucu baxdım ki,
gözünün altı qaralıb. Hemin gün axşamüstü oğlan yene de
eve gelib anasını sürüyürdü. İstedim oğlanın payını verim,
yene yanımdakı usta dedi ki, “camaatın şexsi işinden sene
ne?”.
Hemin eyvanın fasadına üzlük vurub qurtardıq, sonra
yuxarıdakı eyvana keçdik. Ancaq herdenbir aşağı eyvandan
gelen qışqırıq seslerini eşidirdik.
Üç hefteden sonra bu binada işimizi yekunlaşdırıb, qonşu
binaya keçdik. Ancaq fikrim yene de o qadının yanında
qalmışdı. Günlerin birinde “Vağzalı” sesi eşitdik. Hemin o
qadının oğlu eve gelin getirmişdi. Bilmedim anasının etiraz
etdiyi gelindir, yoxsa başqası.. Oğlan özünü ele

<< 1 [2] 3 >>