O, bunları mənə Məhərrəmlik bitən günün ertəsi - paytaxtın
şadlıq evlərindən birindəki toyda danışdı. Və bütün
söylədikləri 2 il bundan əvvəl baş verib. Deyirdi ki, fasadlara
yaxşı üzlük vurandır. Zərgər dəqiqliyi ilə işləyir. Yanında
oturan qohumu da onu çox tərifləyirdi: “Bakı şəhərində
fasadlara bundan yaxşı üzlük vuran yoxdur”. Düşündüm ki,
qohumu olduğuna görə belə tərifləyir, ya da məni potensial
müştəri gözündə görürlər.
Toy məslisində yanımda oturduğundan qulağıma qışqıra-
qışqıra danışdıqlarını aydın eşitmirdim, çünki şadlıq evində
adəti üzrə akustika normal qurulmadığından, adamlar bir-
birilə söhbət etmək üçün mahnıların kəsilməsini
gözləyirdilər. Ancaq çalğıçıların şam etmək üçün fasilə
götürdükləri 10 dəqiqə ərzində mənə 2 il bundan əvvəl şahidi
olduğu bir hadisəni danışdı.
Maqsud adlı bu oğlan 2 il bundan əvvəl paytaxtdakı köhnə
beşmərtəbəli binanın fasadına üzlük vururmuş.
Bina sakinlərinin eyvanlarına çıxmağa məcbur qalırdıq. Elə
ev sahibləri var idi ki, çay dəmləyib məcməyidə bizə də
verirdi. Eləsi var idi ki, nahar üçün evə çağırırdı. Nahara
getmirdik. İş icraçımız ciddi adam olduğundan belə dəvətlərə
getməyi qadağan etmişdi. Bir nahara görə iş yerimizi itirmək
istəmirdik. Ancaq çayı məmnuniyyətlə alıb içirdik, buna
icazə verirdi. Havalar isti olduğundan çay, ayran, mineral
sudan imtina etmirdik. Hə, onu deyirdim axı. Üçüncü
mərtəbədə bir nurani qadın qalırdı. Hardasa 60-65 yaşı
olardı. Hər dəfə eyvana çıxıb bizə dua edirdi: “Allah sizi
saxlasın”, “Allah sizi qol-budaq etsin”. Səhər saat 10-a,
11-ə qədər həmin qadının evində sakitlik olurdu. Həmin
saatdan sonra onun oğlu eyvana çıxıb qışqırırdı ki, “işinizi
nə vaxt qurtarıb cəhənnəm olacaqsız?”. Biz də şirin dilimizə
salıb bu uzunqulağı yola verirdik. Sonra evdə səs-küy
qopurdu. Hərdən tül pərdənin arasından evdə olanları
görürdük.
Bu yerdə dözə bilməyib atmaca atdım:
-Camaatın evini güdürdünüz?
-Niyə elə deyirsiz? İstər-istəməz göz sataşır da. Bir dəfə
tül