Kevinin 22 yaşı tezece tamam olmuşdu, özünden
emin, çox ağıllı ve bir cavan oğlan idi . 10 günden
sonra Koreyadakı müharibe zonasına yollanmaq
üçün İngiltereden ayrılacaqdı, heç bir şeyden
qorxmurdu amma , ölkesinden ayrılmaq çetin gelirdi
ona. Ağır addımlarla böyük bir kitabxanın qapısından
içeriye girdi, bir kitab götürüb oturdu ve
sehifelemeye başladı. Heqiqeten de çox gözel
mövzuları özünde eks etdiren bir kitab idi, amma
daha da maraqlı olanı ise kitabı daha evvel
başqasının da oxumuş olması ve bezi yerlere qeydler götürmüş olması
idi. Oxuyanın qeydler götürdüyü
hisseler Kevine maraqlı geldi, qeydleri oxuduqca
sarsılırdı. Kim ola bilerdi bu? Derhal kitabxanaçıya
yaxınlaşdı ve evvel kitabı oxuyan adamın kim
olduğunu soruşdu
“Holly adında bir qadındır” deye cavab verdi kitabxanaçı
Qadının ünvanın kitabxanaçıdan aldı ve eve çatar
çatmaz bir mektub yazdı: "Böyük Kitabxanada bir kitab oxudum. Elave
etdiyiniz qeydler qarşısında heyranlıq duyduğumu
gizlede bilmedim. 10 gün sonra Koreyaya gedirem,
sizi tanımaq ve sizinle mektublaşmaq isteyirem.
Cavabınızı sebrsizlikle gözleyirem.
Hollydan müsbet cavab geldi ve mektublar ardı arxasına yazılmağa
başlandı. Her yeni mektubda bir-
birlerinden bir az daha tesirlenir, üreklerini bir-
birlerine bir az daha açırdılar. 2 il bu şekilde keçib
getdi. Kevin ve Holly bir-birlerine belke minlerle
mektub yazmış, her mektubdan da biri birilerine
daha da berk bağlanmışdılar. Kevinın ölkesine geri dönme vaxtı gelib
çatdı, son
mektubunda Hollyni görmek istediyini yazdı. "Ancaq
seni tanıya bilmek üçün mene bir şekilini gönder
xahiş edirem" deye elave etdi.
Holly görüşmeyi qebul etdi lakin şeklini göndermedi.
"Şekilin ne ehemiyyeti var ki? Bizi bir birimize bağlayan üreklerimiz
deyilmi? Yaxama qırmızı bir
çiçek taxacağam." dedi.
Günler bir-birini qovdu ve Kevin ölkesine qayıtdı.
Qatardan endiyi ilk anda gözleri Hollyni axtardı. Bir
müddet baxdı baxdı, sonra insanların arasından
indiye qeder gördüyü

[1] 2 >>