vahime hissi, tez bir zamanda meni, buradan çıxmağa vadar edirdi. Hem de hemin insanın her an bura qayıtmaq ehtimalı böyük olduğundan, daha burada qala bilmezdim. Celd şekilde içeriden çıxıb, qapını evvelki tek yerine qoydum. Minare xanım, derhal mene sarı geldi.

- Ne gördünüz? – deye maraqla soruşdu.

- Yaxınlaşdım, işığı içeri saldım ve bir canavarın mene baxdığını gördüm. – deyib, gülümsedim.

- Heç de gülmeli deyil. – qadın bir qeder aşağı çömeldi – Ne gördünüz ki? İçeri boş idi, he?

- Gelin, özünüz görün… – yeniden asta addımlarla yaxınlaşıb qapını bir kenare qoyaraq, işığı yandırdım – Baxın…

Minare xanımın nece heyecan keçirdiyini açıq-aşkar hiss edirdim. O, kesik-kesik nefes alaraq, sanki ne ise demeye çalışır, lakin söz tapa bilmirdi.

- İlahi, axı bu nece ola biler?! – qadın titrek sesle dedi ve celd elimden tutdu – Nicat bey, gedek buradan. Yalvarıram size… O qadın her an gele biler. Bizi burada görse, ikimizi de öldürecek. – o, keçirdiyi stressden ağlamağa başladı – Siz haqlı çıxdınız… O, heqiqeten ölmeyibmiş… Odur… Mahiredir…

- Minare xanım, sakit olun. Bilseydim ki, bele qorxacaqsınız, heç size göstermezdim. Axı, hele ki, tam emin olmaq mümkün deyil. Burada başqa bir insan da gizlene biler.

- İçerideki fincanı mene getire bilersiz?

Men sebebi soruşmadan, çevrilib sığınacağa daxil oldum ve fincanı götürüb, çıxdım. Minare xanım, fenerin işığında fincanı eline alarken, halı daha da perişan oldu.

- Odur, Nicat bey, odur… – qadın ağlayaraq, onu mene qaytardı – Mahiredir…

- Niye bu qeder emin oldunuz? – fenerin işığını elime tutdum – Fincan?

- He, o… – qadın elimdekine işare etdi – Men Nerimangile gelende, onların evinde, eyni ile, bu fincandan beş eded var idi. İndi onlardan ikisi qalıb. Onları size göstererem. – Minare xanım fincanı yeniden eline aldı – Yeqin ki, bilmiş olarsınız… Adeten onlar altı eded olurlar. Men ise sadece düşünmüşdüm ki, yeqin biri sınıb.

- Bu, artıq tesadüf ola bilmez…

- Doğrudur. – qadın

<< 1 ... 11 12 [13] 14 15 ... 22 >>