Celd şekilde içeriden çıxıb, qapını evvelki tek yerine qoydum. Minare xanım, derhal mene sarı geldi.

- Ne gördünüz? – deye maraqla soruşdu.

- Yaxınlaşdım, işığı içeri saldım ve bir canavarın mene baxdığını gördüm. – deyib, gülümsedim.

- Heç de gülmeli deyil. – qadın bir qeder aşağı çömeldi – Ne gördünüz ki? İçeri boş idi, he?

- Gelin, özünüz görün… – yeniden asta addımlarla yaxınlaşıb qapını bir kenare qoyaraq, işığı yandırdım – Baxın…

Minare xanımın nece heyecan keçirdiyini açıq-aşkar hiss edirdim. O, kesik-kesik nefes alaraq, sanki ne ise demeye çalışır, lakin söz tapa bilmirdi.

- İlahi, axı bu nece ola biler?! – qadın titrek sesle dedi ve celd elimden tutdu – Nicat bey, gedek buradan. Yalvarıram size… O qadın her an gele biler. Bizi burada görse, ikimizi de öldürecek. – o, keçirdiyi stressden ağlamağa başladı – Siz haqlı çıxdınız… O, heqiqeten ölmeyibmiş… Odur… Mahiredir…

- Minare xanım, sakit olun. Bilseydim ki, bele qorxacaqsınız, heç size göstermezdim. Axı, hele ki, tam emin olmaq mümkün deyil. Burada başqa bir insan da gizlene biler.

- İçerideki fincanı mene getire bilersiz?

Men sebebi soruşmadan, çevrilib sığınacağa daxil oldum ve fincanı götürüb, çıxdım. Minare xanım, fenerin işığında fincanı eline alarken, halı daha da perişan oldu.

- Odur, Nicat bey, odur… – qadın ağlayaraq, onu mene qaytardı – Mahiredir…

- Niye bu qeder emin oldunuz? – fenerin işığını elime tutdum – Fincan?

- He, o… – qadın elimdekine işare etdi – Men Nerimangile gelende, onların evinde, eyni ile, bu fincandan beş eded var idi. İndi onlardan ikisi qalıb. Onları size göstererem. – Minare xanım fincanı yeniden eline aldı – Yeqin ki, bilmiş olarsınız… Adeten onlar altı eded olurlar. Men ise sadece düşünmüşdüm ki, yeqin biri sınıb.

- Bu, artıq tesadüf ola bilmez…

- Doğrudur. – qadın razılaşdı – Siz içeriye işığı salan kimi, o fincanın üzerindeki qırmızı reng diqqetimi çekdi. Sonradan evimizdeki, üzerinde çiyelek şekli olan o fincanlar yadıma

<< 1 ... 19 20 [21] 22 >>