Men size inanmasaydım, qapınızı niye döyürdüm?!

- Ele men de bunu demek isteyirem. Bura niye gelmisen?

- Bibim qızı yaşayır?

- Yaşayır. Buna emin ola bilersen… İndi ise, otaqdan çıx!

- Nece meslehetdir… – ayağa qalxıb, elimi cibime saldım – Tesadüfe baxın ki, menim de burada çox qalmaq niyyetim yox idi. Ne qeder borcum var?

- Çox…

- Ne qeder?

- "Heqiqet” anlayışının böyüklüyü qeder… – kişi diqqetle gözlerimin içine baxdı – Mene senin pulun lazım deyil. Gede bilersen!

Elave bir kelme söylemeden, otaqdan çıxdım. Qapını örterken, gözucu MirHemide baxdım ve gördüklerim meni az da olsa heyretlendirdi. Belke de gözüme bele görünmüşdü, amma bayaqkı nurlu simadan eser-elamet bele qalmamışdı. Bu anda ağlımdan ancaq bir şey keçirdi: Uzaqlaşmaq… Bu vahimeli evden ve bu qeribe tipden uzaqlaşmaq…

Sebuhi menim deyişen ehvalımı görüb, yolboyu ne baş verdiyini söylemeyimi xahiş etse de, men bu haqda danışmaq istemedim. Fikrimde çox qarışıq düşünceler vardı ve düyünlenen ipler eksine dartılırmış kimi, sanki o düyün de getdikce daha da sıxlaşırdı. Tez bir zamanda eve çatmaq isteyirdim. Vaxt mehdud olduğu üçün, plana uyğun davranmaq lazım gelirdi. Ancaq maneeleri aşmaqda çekeceyim çetinliklerin çoxluğu indiden içimi gemirmeye başlamışdı. "Olanları Elmira xanıma danışsam, çox heyretlenecek” – deye düşündüm, amma maraqlı idi ki, hele dünen bu işle derinden meşğul olmağımın eleyhine olub, menim qonşu kende getmeyime gücle razılaşan anam, bu gün bu mesele ile elaqedar Bakıya yola düşeceyimi eşitse, ne deyecek?!
devami olacaq ....her oxuyub beyenen bir werh yazsin...ezyete qiymet ....hekayein davamida isteye gore olacaq

<< 1 ... 10 11 [12]

KaLbImDeKi_SeN [OFF] (12.01.2015 / 23:55)
axrini deyim men?))ama adam vahimelenir bunu oxuyanda oxumuwam bunu