keçende, men hele oraya tam yaxınlaşa bilmemişdim. Heyetdeki ölüm sükutu ayaq seslerimi bele eşitmeyime imkan verirdi. Ele bil ağaclardakı quşlar da bir neçe saniyelik susmuş, sessizlik özü ise, az sonra ne ise dehşetli bir seda eşideceyini duyub, qulaqlarını boşluğa şeklemişdi. Sanki ne ise bir hadise baş verecekdi, çünki etrafdakı qeyri-real gerginliyin son hedde çatması da, açıq-aydın hiss olunurdu. Ele bu vaxt qefilden, Minare xanım yarıtikilinin içerisinde delicesine qışqırdı…

Polisler gelenedek, men hadise yerinden uzaqlaşmağı bacardım, çünki ifademde her şeyi detalları ile qeyd edeceyimin zeruretini anladığımdan, elave bir problem yaşanmasını istemirdim. Sebuhinin maşınına eyleşerken, heyetde Minare xanımın bir cavan qızla söhbet etdiyini gördüm ve biz oradan ayrıldıq. Minare xanım çox keçmeden eve qayıdanda, biz artıq T. kendinde onun menzilinin qarşısında idik. Qadın taksinin pulunu verdikden sonra ağır addımlarla eve daxil oldu. Maşından düşüb, onun ardınca getdim ve her ikimiz heyetdeki skamyada eyleşdik.

- Onu görende deli oldum… – o, hele de hadisenin tesiri altında idi – Az qala ağlımı itirecekdim, çünki arxa otağa daxil olarken, qefilden gördüm. Ne yaxşı ki, siz orada idiniz. Yoxsa, inanın belke men de yıxılıb oradaca ölerdim. Artıq üçüncü yaxınımdır ki, facieli ölümüne rast gelirem. İlahi, bu ne tale-qismetdi mene yazmısan?!

<< 1 ... 12 13 [14]