Mart, 2007-ci il.Bakı...
Artıq seher açılmışdı...
Anar aynalı şkafın önünde dayanıb köyneyini düymeleyirdi.Nedense yaman fikirli görünürdü.Birden ala gözler gelib durdu gözünün önünde.Tez başını bulayıb güzgüde özüne baxdı.
-Özüne gel, Anar, eger sen Anarsansa!...
Gözlerini hiylegercesine qıyıb gülümsedi.
-Amma gözel gözlere sahibseb, Fezriyye xanım...
Çarpayıya yaxınlaşıb qarnı üste yatan Lemanın lüt küreyini sığallayıb melefe ile üstünü örtdü.Qulağına doğru eyilib asta, amma ehtiraslı sesle pıçıldadı.
-Çox sağ ol...
Penceyini götürüb evden çıxdı...
Fexriyye qapını açıb bacısını görende pıqqıldadı.Aysu çarpayıda baş-ayaq yatıb qalmışdı.
-Aysu, dur görüm, derse gecikirsen...
-Eee, qoy yatım da, nolar,-yuxulu sesle etirazını bildirib nazik yorğanı başına çekdi.
-Hmm, demek bele?!-deyib onu qıdıqlamağa başladı...
Aysunun otağından çıxıb Muradın otağına gelirdi ki, Murad gözlerini ovxalaya-ovxalaya çıxdı.
-Can qardaşım,-deyib onu qucağına alıb yanaqlarından öpdü.
...Fexriyye metbexe keçdikde atasını gördü.Malik elindeki su dolu stekanı stolun üstüne qoyub qızına kederli tebessümle gülümsedi.Fexriyye onu başa düşürdü-Yene anası yadına düşmüşdü.Atasının anasını nece sevdiyini bilirdi.Atasını qucaqladı.Ata ile qızın gözleri doldu.
-Ata, özünü üzme...Anam seni bele görmek istemezdi...
Malik qızının yanaqlarına süzülen yaş gilelerini barmaqları ile silib alnından öpdü.
-Bilirem, qızım,bilirem...
Anar banka tezece daxil olmuşdu birden kimse ildırım süretile onun yanından ötüb keçdi.
-Lenet şeytana!-pıçıldadı.
Nese anlamağa çalışırdı ki,qızlardan biri yaxınlaşıb tebessümle ona dedi:
-Senem xanım sizi öz kabinetinde gözleyir.
Anar qızın ona yeyecekmiş kimi baxmasından xoşhallanıb gülümsünüb göz vurdu...
...Desteyi burub içeri girdi.Senem masa arxasında eyleşerek başını senedlerden ayırmırdı.
-Eyleş!
Anar eyleşen kimi ona uzadılan qovluğa teeccüblense de biruze vermedi.
-2günden sonra işin tamamını senden tehvil isteyirem!...
Anar buz kimi soyuq

[1] 2 3 ... 6 >>