n sevinclərini zəhərə döndərirdi.Atamın bu hərəkətini 2 ay sonra anladıq: Atam Solmazı borclu olduğu tanışına ərə vermək fikrində idi.Kişinin yaşı 5-ni ötüb keçmişdi.Arvadını 5 il qabaq hansısa xəstəlik nəticəsində itirmiş, 25 yaşında bir oölu da var üstəlik.Oğlu subay dura-dura, bu yaşında evlənmək eşqinə düşübmüş...
Bacım hər nə qədər yalvarıb atamın ayaqlarına sərilsə də, faydası olmamışdı.Borcunun nədən və nə qədər olduğunu heç birimiz öyrənə bilmədik.Bacım gözü yaşlı "ər” evinə gəlin köçdü...
Atamın bacıma dediyi "Ər evi gor evi, ordan ancaq meyidin çıxa bilər” kəlməsi mənim bədənimə üşütmə salmışdı o vaxt...
İndi bacımın ərə getməsindən 2 ay ötmüşdü.Ondan bir xəbər ala bilmirdik.Atam heç maraqlanmırdı.Elə bil ki, bu adamın yerli-dibli qızı yox idi.Anam iynə üstündə otursa da, atamdan it kimi qorxduğu üçün ondan bir kəlmə qoparda bilmirdi...
Mənim 17 yaşım dünən tamam olmuşdu, amma ad günümü yox, ölüm günümü qeyd etdim ...”
Anar arxivdə "araşdırma” aparırdı ki, arxadan səs eşitdi.
-Nə axtarırsınız?!...
Anar yeni də olsa tanış səsə kinayəli təbəssüm edib çevrildi.
-Heç, Fəxriyyə xanım,işimi görürəm.
Özünə əmin danışığı bir maqnit kimi adamı özünə çəkirdi, hələ baxışı və təbəssümü...
Fəxriyyə başını astaca silkələyib sənədlərə baxdı.
-Sənəm xanımın işidir?!...
-Hardan bildiniz?!...
-Mən 2 ilə yaxındır ki, burda çalışıram, nəzərə alın...Amma sizin axtardığınız
burda deyil...
Anar çiyinlərini rahaatlaşdırıb qollarını sinəsində çarpazladı.Onun baxışı ilə qarşılaşan kimi gözlərini çəld çəkən Fəxriyyəyə gülümsünüb dedi:
-Bəs hardadır?!...
Fəxriyyə dərindən nəfəs alıb gözlərini yumub açdı.Anarın ona yaxınlaşdığını görüb cəld yanından ötüb keçdi.Anar isə öz işində idi-"şeytani” təbbəssümlə onun arxasınca gəlməyə başladı.
Fəxriyyə dabanlarını yerdən qaldırıb əlini uzatsa da qovluğa çatmırdı.Anar çevik hərəkətlə onu götürüb qıza uzatdı.Onun gözlərindəki parıltını görüb qovluğu əlinə almaq istəyirdi ki, Anar onu özünə tərəf çəkdi.Bir əli qovluqda