qaldığı üçün sürətlə Anarın üstünə gələn onun gözlərində ilişin qaldı.Nəfəsi kəsildi bir anlıq.
Anar isə bundan məmnun olub əlini qaldırmaq istəyirdi ki, Fəxriyyə kəskin hərəkətlə onun sinəsindən itələdi.
-Özünüzü nə hesab edirsiniz?!-acıq və titrək səslə soruşdu.-Bir daha mənə yaxınlaşmağa cəhd etməyin!Eşidirsiniz?! Nifrət edirəm sizin kimi tiplərdən!...
Fəxriyyə arxivdən çıxsa da ürəyinin getdikcə daha da bərkləşən döyüntüsünü eşidib ayaq saxladı.Onu həyəcan bürümüşdü.İlk dəfə idi ki, bu qədər yaxından görürdü gözləri.Əlini ürəyinin üstünə qoyub gözlərini bərk yumdu...
"Bu qızda məni çəkən nəsə var, amma nə?!...Nə isə, Anar, öz işində ol görək!...
Mən öz-özümə gic kimi gülüb qovluğu eşələməyə başladım.Arada ala gözlər gəlib gmənim iş görməyimə maneçilik törətsə də, tez bir zamanda onu yoxluğa itələyirdim...
Artıq 1 saata yaxın idi ki, işləyirdim.Boynumu ovxalayıb qolumdakı saata baxdım.
-Vay dədəm vay! Artıq gecdir eee, Anar bəy...Marş buradan, həm də tez!..
Arxivdən çıxıb əlimdəki sənədləri kabinetimə apardım. Əyləşib noutbuku açdım.Adətimdir-dünyada nələr baş verib,baş verir və baş verəcək-100faiz öyrənməliyəm.Fərqi yoxdur, hansı sahə olursa oldun...
Mənə zillənən 2 cüt baxışı hiss edib arxaya söykəndim.Üzümə axmaq ifadə verib qızla oğlana baxdım.Sevil bundan utanıb qıpqırmızı oldu.Cəld başımı aşağı salıb işinə davam dedi.Amma Orxan deyəsən məni parçalamaq istəyir haşÖzü də necə parçalamaq!...
-Nəsə olub, Orxan?!-səsimə duzlu kinayə qatıb soruşdum.
O, əgər kor deyiləmsə, əsəbi idi.Ayağa qalxıb mənə doğru addımladı.Əllərini masaya qoydu.
-İşinlə məşğul ol!-əsəbi və titrək səslə hədə-qorxu gəldi.
Mən özümdənrazı təbəssümümü işə salıb qollarımı masaya gətirdim.
-İşim səni narahat edirsə, get yuxarıdakılara öz etirazını rəsmi şəkildə bildir!...
Orxan mənə bircə dənə "qeyri-adi” baxış atıb dişlərini qıcadı.
-Sən özünü nə hesab edirsən?!...
-Bank işçisi...
-Aha!...Görürəm o bank işçisini!-xüsusi tonla vurğuladı.
Mənim əlavə kəlməmə ehtiyac