çıxıb getdi.Men yene öz tebessümümle Sevile baxdım. Qız utandığından pomidor kimi qıpqırmızı olmuşdu.
Ağlıma ne geldise şeytani baxışla kabinetden çıxdım...”
Fidan Fexriyyenin narahatçılığını sezib astaca soruşdu:
-Fexriş, neyin var?!...
Fexriyye deyesen eşitmedi.Gözlerini kilidlendiyi mechulluqdan nece qopartdısa çiynine toxunan ele diksindi.
-He, nolub?!-telesik heyecalı sesle soruşdu.-İşle bağlıdır?!...
Fexriyyenin ayağa qalxmaq istediyini gpren Fidan onun çiyninden basıb eyleşdirdi.
-Otur görüm...Neyin var senin?!...
Fexriyye yavaş-yavaş özüne gelmeye başladı.Tebessüm edib söze başlamaq isteyirdi ki, Fidanın kederli baxışlarını görüb udqundu.
-Fexriyye, ona göre belesen, he?!...İnandırım ki, bu veziyyete düşen tek sen deyilsen...
"Anlamırdım, key kimi Fidana baxırdım...Onun öz yerne keçib eyleşmesini izledim.Elimi uzadıb qelemi nece götürdümse, heç özümüm de xeberi olmadı...
Axı ne var onda?!...O gözler...İlahi!...Sanki sehrleyirdi adamı...Hele tebessümünü demirem...Adamın ağlını başından alırdı...Özüne eminliyi...
Off, Fexriyye, Off!...Ayrıl xeyallar aleminden!...
Özüm daxili sesimden nece qorxub diksindimse, axmaq kimi etrafa baxdım.Otaqda Fidanla men vardıq.Nicat harasa getmişdi...
Masaya dirseklenib başımı ellerim arasına aldım...
-Yox, men özüme gelmeliyem, güc tapmalıyam,-deye pıçıltılı sesle dedim.
Ayağa qalxıb otaqdan nece çıxdımsa özümün de xeberi olmadı. Özümü qadın ayaqyoluna çatdırıb üzüme şırıltı ile su vurdum.
-Fexriyye, neyin var senin?!...
Qızlardan biri mene yaxınlaşıb elini çiynime qoymaq isteyende nece oldusa deli kimi bağırdım:
-TOXUNMA!!!...
Hamı mene teeccüble baxırdı.Mense bu "anormallığımla” üzümü qurulayıb ordan çıxdım...
Nouabr, 1982-ci il.Azerbaycan SSRİ-si...
"Derslerimle aram yaxşı idi.Ümumiyyetle çalışırdım ki, eve yaxşı qiymetler getirim.Men universitetde oxuyub ali tehsil almaq isteyirdim.İsteyimi öyrenende evde qiyamet qopdu.Atamın reaksiyası mene ele pis tesir etdi ki, sanki cinayet işledirem "Qız hara,

<< 1 ... 3 4 [5] 6 >>