villaya baxıb dərindən nəfəs aldı.Kodu yığıb qapını açdı.
"Görüm bu dəfə nə sürpriz hazırlamısan mənə, İlqar”
Evə daxil olub ətrafa baxdı.
-Gəl bura!-İlqarın səsi uzaqdan gəldi.
Bilyard otağına keçib İlqarın qarşısında şax dayandı.
-Hə, Şahmatist, danış görüm...
İlqar gözlərindəki qığılcımı parıldadıb Anardan 5-6 addım uzaqlaşdı.
-Bratik, qonağımız var...
Onun sirli danışığından təəccübləsə də özünü o yerə qoymadı.
-Xeyir ola, Kazanova?!...
Bu səs...Arxaya çevriləndə üzündə güllər açıldı.Çiynində çantas, açıq qəhvəyiyə çalar saçları ilə geniş təbəssümünü nümayiş etdirən 19 yaşlı gənci görüncə sürətlə yaxınlaşdı
-Samir,-deyib bərk-bərk qucaqladı.
-Baoo, Anar, yavaş ol görüm, qabırğalarımı sındırdın ki!...
-Bratişka, bəs nə bilmişdin?!...Əsgərlikdir bu!...
-Sən elə sənsən də, İlqar, heç dəyişilməmisən, amma Anarrr...
-Bratişka, "r”-nı bu qədər uzatmağa ehtiyac yoxdur məncə...Mən ondan spz qoparda bilmədim, gör sən neyləyəcəksən...
-Aha!...Mən əsgərliyimi çəkərkən nələr-nələr baş verib burda gprəsən?!...Kim başlayacaq birinci?!...
-Mənlik iş yoxdur, bratişka...O Anar, o da sən...
İlqar Anara göz vurub otaqdan çıxdı.Samir Anara diqqələt baxıb soruşdu:
-Xeyir ola, Anar?!...
Samirin maraq dolu baxışlarını görüb əlini çiyninə qoydu.
-Heç, Samir...
"Şahmatist İlqar, əlimə düşmə, dilim-dilim yanarsan”-düşünüb gülümsündü.
Anar açıq eyvana keçib İlqarın yanında dayandı.Əllərini cibinə salıb özünü rahatlatdı.
-İlqar, nə demək istəyirsən?!...
-Anar, sən özündəsən ya yox?!...
Anar başını çevirib İlqara baxdı.Onun mənalı baxışları qarşısında susmaqdan başqa çarəsi qalmadı.Nə də olsa, 35 yaşlı İlqarın həyat təcrübəsi ondan 10 qat artıq idi...
...Fəxriyyə banka gəlib çatmışdı ki, hamının sürətlə bir istiqamətə dorğu getdiyini görüb azacıq təəccübləndi.Mraq güc gəldiyində "axına qoşuldu”.
-Nolub burda?-astaca Fidandan soruşdu.
-Bilmirəm, amma deyəsən direktorun tapşırığıdır...
-Nazim müəllim burdadır bəyəm?!...
-Yox, onun ismarıcını İmran müəllim