yumub dərindən nəfəs aldı.
"Axı niyə məhz o?!...Ətrafda bu qədər oğlan varkən, niyə o?!...Onun ətrafında ona maraq göstərən qızların sayı=hesabı bilinməzkən niyə mənimlə maraqlanır?!...Noiyə "oyun” oynamaqda bu qədər qərarlıdır?!...Niyə məndən söz qoparmağa can atır?!... Niyə, Fəxriyyə?!...NİYƏ?!”
Fəxriyyə özü-özünə verdiyi sualların içində itib batırdı...
Anar arxivdən çıxdıqdan sonra ani hərəkətlə ayaq saxladı.Çevrilərək indicə çıxdığı "məkan”ın qapısına baxdı.
"Anar, o qızda nəsə var ki, ona bu qədər maraq göstərirsən...İlahi, Anar!...Özünə gəl görüm!..”
Göz qapaqlarını dəfələrlə yumub açdı.Ayaqlarını güclə qopardaraq uzaqlaşdı...
1982-1983-CÜ İLLƏR.NOYABR-APREL...AZƏRBAYCAN SSRİ-Sİ...”N” RA YONU...
"O dəhşət dolu iyrənc səhnə gözümün önündən çəkilmək bilmirdi.Hər nə qədər sürətlə qaçırdımsa, məni təqib edirdi...
Bacımın yaşadığı ər evinin ünvanın bildiyimdən, tələm-tələsik özümü onlara çatdırmağa çalışırdım.Gözlərimdən axan və getdikcə sürətlənən yaşlarım selə çevrilmişdi.Qaçdıqca yıxılırdım, yıxıldıqca ətrafa qorxa-qorxa baxıb qalxırdım...
Budur bacımın ər evi.Yumruqlarımı var-gücümlə işə salaraq qapını dəli kimi döyürdüm.
-Sooollmaaaazzz, bacıııcaann, nooollaaaarr, aaaaççç qaaapııınııı...
Qapını nə qədər döydüm, xatırlaya bilmədim.Amma gözümə düşən işıqdan olan-qalan gücümü itirib huşumu itirdim...
Ayıldığımda bacımın üzərində tir-tir əsdiyini gördüm.Alnıma nəm dəsmal qoyub saçlarımı sığallayırdı.Gözlərimi güclə açıb təkrar bağladım.Solmaz əyilib mənə bqaxanda gözlərindən 2 damla yaş yanaqlarıma düşdü.
-Sənəm, bacım mənim, nə baş verib?! Nələr yaşamısan ər evində?!...
Onun asta və qorxa-qorxa soruşması mənə gec çatdı...
Gözlərimi bir daha açanda günəşin şüalarını öz üzərimdə hiss elədim.Qalxıb əyləşdim.Əynimə baxdım.İlahi, hanı mənim paltarım?! Başımı qaldırdıqda Solmazı gördüm.Hamilə idi.
-Sənəm, danış görüm, -deyib yanımda əyləşdi.
Mən hər şeyi necə danışdım, xatırlaya bilmirəm.Yadımda qalan tək şey onun mənə dəhşət dolu baxışları