qondu.
-Bax bele, Senem xanım!...
Senem içeri girdiyinde kimse ayağa qalxıb ona eseble baxdı.
-Danışa bilerik?!...
Senem eyleşerek ona baxdı.
-Buyur, Arslan!...
-Lenet şeytana!-astaca pıçıldayıb ellerini masaya qoydu.-Seninle birce defe de olsa, ana-oğul dili ile danışa bilerik, ya yox?!...
Senem oğluna hissiyatsız baxışlarla seyr edib cavab vermedi.Arslan hirsle qapını çırpıb kabinetden çıxdı.Kiminlese çiyin-çiyine toqquşdu.
-Yene sen?!
Anarın ağzının açmasına imkan vermeden toz olub getdi...
Anar onunla 2-ci defe çiyin-çiyine toqquşan adamı yadına salıb başını buladı.Elinde tutduğu senedleri masaya çırpıb ellerini beline qoydu.Tekrar "arxiv”e teşrif buyurmuşdu...
10-15 deqiqe idi ki, burda "eşelenirdi”.O senedden bu senede qanad açıb uçurdu resmen.Arabir meşhuri-cahan tebessümünü işe salırdı...
"İndi de gel gözle şifrelerin senin eline keçmesini, Anar bey!...Off, off, yene de off!...Amma eylenceli işdir ha, etiraf edim de heç olmazsa!...”
Arxadan asta addım seslerini eşidib arxaya çevrildi.Fexriyyennin ondan çekinerek baxması lap xoşuna gelirdi. Qız elindeki qovluqları yerleşdirib çıxmaq isteyirdi ki, Anar celd onun bileyinden tutub özüne teref çekdi.Üz-üze, göz-göze, nefes-nefese dayandılar.
-Burax meni, -sesi titreyirdi.
-Etiraf et, sonra..
-Neyi?!...Ne isteyirsen menden?!...
-Meselen, menden xoşun geldiyini...
Fexriyye onun gözlerine baxmaqdan imtina ederek geriye doğru addımını atmağa çalışırdı ki, Anar celd qızın belinden tutub özüne daha da yaxınlaşdırdı.
-Etiraf et, gözel qız...
-El çek menden,-ederek Anarın çiynine zeif yumruqlarını endirmeye başladı.
Anar hezz alırmış kimi onu özüne daha da berk sıxdı.Fexriyye onun gözlerine baxanda özünü itirirdise, Anar ala gözlerden getdikc tesirlenirdi.
-Kimsen sen?!...
Anarın asta, yumşaq, amma ehtiraslı sesle soruşub onun belini buraxdı.Fexriyye özüne gelmeye başlayırdı ki, Anar işıq süretile oranı terk etdi.Fexriyye elini üreyinin üstüne qoyanda onun tez-tez vuran sesini eşitdi.Gözlerini

<< 1 2 [3] 4 5 6 >>