MART, 2007-Cİ İL.BAKI...
Axşam...
Anar eyvana keçib dərindən nəfəs aldı.Ala gözlər yenə onu təqib edirdi.Gözlərini bəmbərk yumub yumruqlarını sıxdı.
"Fəxriyyə, rahat burax məni...Nə istəyirsən məndən axı?!...”
Çiyninə toxunan tanış əldən gözlərini açdı.İlqar yanında dayanıb ona baxırdı.Onun baxışlarındakı məna altı işarəni sezib başını buladı.
-İlqar, heç bir şey düşündüyün kimi deyil...
-Aha!...
İlqarın intonasiyasının gücünü hiss edib yaxınlaşaraq gözlərinə baxdı.
-İlqar, nə demək istəyirsən?!...
-Mən?!...Heç nə, bratik...Əsl sən nə demək istəyirsən?!...
-Off!...
-Offlama!...O qızı fikirlkəşirsən, hə?! Ala gözlərə sahib qızı...
Anarı sanki elekrtik cərəyanı vurdu.İlqarın məmnunluqla gülümsəməsini izləyib 1-2 addım geriyə çəkildi.
-Şahmatist, başlama yenə!...Mən heç kimi düşünmürəm...
İlqarın ona inanmayaraq başını buladığını görəndə evə keçdi...
Fəxriyyə Aysuya dərslərindən kömək edirdi.Bacısının yorğun halını görüb qələmi stola döyəclədi.
-Aysuuuuu...
-Hııı?! Haayyy?!...
-Yaxşı, yaxşı, görürəm ki, yorulmusan...
Fəxriyyə sözünü tamamlamamış qapının zəngi çalındı.Saata baxıb təəccüblə qapıya yönəldi.Atası evdə, bacı-qardaşı evdə.Kimdir bəs?!...
-Gülsəhər, xeyirdir axşam-axşam?!...
Qız geniş təbəssümünü nümayiş etdirib sözə başladı.
-Fəxriyyə bacı, darıxıram eee evdə...
-Booyy, anan-bacın evdə deyillər bəyəm?!...
-Evdədirlər, amma...Nə bilim...Mənim söhbətim onlarla tutmur.Anam işdən danışır, Sahilə dərsdən..Mənsə bezirəm bu söhbətlərdən...Nə qədər olar axı?!...
Fəxriyyə başı ilə qızı evə dəvət etdi.
-Şeyy...Malik əmi heç nə deməz?!...
-Aha!... Deyər-deyər, lap səni hap edib bəh-bəhlə nyam edər...Ay qız,Ş nə deyəcək aaa?!..Keç görüm, dayanma burda...
Gülsəhəri Aysunun otağına ötürüb zala keçdi . Atasının yanında divanda əyləşib ona baxdı.Malik də qızına baxıb kədəli təbəssümlə gülümsədi.Fəxriyyə başını atasının sinəsinə qoyanda gözlərindən ixtiyarsız şəkildə damcılar süzülməyə başlandı.
-Qızım, niyə ağlayırsan?!-Malik qızının üzünü