ə duyulan güclü kinayəsi qızı incitdi.
-O, mənim heç nəyim deyil...
-Bəs onda niyə elə hey ətrafında pərvanə kimi dövrə vurur?!...
Gəlib-gedən hər kəs bu ikiliyə baxışlarını süzdürürdülər.Kimisi məzəmmət,kimisi paxıllıq, kimsi ləzzət...
-Elxan, yanlış anlamısan...
-Aha, yanlış olan da mənəm, anlayan da, görən də, eşidən də!...Onda niyə ordan sürətlə çıxdın?! Niyə onun gedişçi həsrətlə seyr edirsən?!...
Elxan sorğu-sualını bitirmədən onun qolundan tutub öz kabinetinə doğru aparmağa başladı.Baxışlar bu dəfə təəccüblə əvəz olundu...
Fəxriyyə hər nə qədər çalışsa da onun qüvvətli barmaqlarından xilas ola bilmird.Elxan qızı içəri salıb qapını bağladı.
-Elxan, həddini aşırsan...
-Hə, demək belə?! O özünübəyənmiş babnikə olar, mənə olmaz?!...
Fəxriyyə Elxanın gözlərinə baxmaqdan çəkinirdi.Elxan onun qolundan tutub silkələməyə başladı.
-Özünə gəl, Fəxriyyə!
-Burax məni...İncidirsən...
Elxan sanki indicə ayılıb çaşqın ifadəsini qıza yönəltdi.Qolları boşalan kimi Fəxriyyə çıxıb getdi...
Anar fikirli halı başını qaldırdığında Orxan əllərini masaya qoyub əyildi.
-Kimsən, nəçisən, bilmirəm, amma burdan rədd olub getsən yaxşı olar...
-Belə igidsənsə, məni pəncərədən tulla!...
Orxan səbrini basmağa çalışsa da onun gözlərindəki parıldayan iblisanə qığılcımı görüb əllərini masaya çırpdı.
-Özünü yığışdır!...
-Yoxsa?!...
Sevilin içəri girməsi ilə Orxanın cavabı ağzında qaldı.Anara öldürücü baıxş ataraq keçib yerində əyləşdi.Sevil aradakı gərginliyi sezərək narahatçılıqla gah Anara, gah da Orxana baxmaqdan başqa əlindən heç nə gəlmirdi...
Fəxriyyə qapını döyüb içəri girdi.Anarın baxışı ilə qarşılaşmamağa çalışaraq Orxana gülümsündü.
-Orxan, bu sənədlərin kopiyası...
-Anladım, Fəxriyyə, narahat olma...
Fəxriyyə ordan sağ-salamat çıxaraq addımını atırdı ki, kimsə onun qolundan tutub özünə tərəf çəkdi.
-Sən...nə etmək fikrindəsən?!...
Fəxriyyə Anarın əllərindən qurtulmağa çalışsa da çabaları faydasız idi.Anar qızı özünə sıxıb gözlərinə baxdı.
-Burax