MART, 2007-Cİ İL.BAKI.
Gecenin bir aleminde Fexriyye gözlerini nöqteye kilidlemişdi.Çenesine dayaq verib dizlerini qucaqlamış veziyyetde çarpayıda eyleşmişdi.
"Öpdü...Meni öpdü...”
Birden hirsle yastığı divar çırpıb saxlamağa çalışdığı yaşlar damcılamağa başladı.
"Eclaf!...Menim ilk öpüşümü aldın...Seni bağışlamayacam heç vaxt..Ne isteyirsen axı menden?!...NE?!...”
Eli ile islanmış yanaqlarını qurulayıb ayağa qalxdı.Heyecanla otaqda vurxunaraq barmaqlarını gemirirdi.
"Anar, meni elinde oyuncaq etmek neymiş gösterecem sene!...Mene de Fexriyye deyerler...”
Yastığı götürüb tekrar çarpayıya qayıtdı.Gözlerini yumub açırdı, yuxu ona qenim kesilmişdi sanki.Tez-tez o sehneni xatırlayıb barmağını berk dişleyirdi.
"Anar, artıq qarşında evvelki Fexriyyeni görmeyeceksen!...”
Anar qedehdeki son damlanı başına çekib ayağa qalxmağa cehd gösterdi.Amma serxoşluğun verdiyi güce tab getire bilmeyib divana yıxıldı.İlqar başını bulayıb onun halını bir tamaşı kkimi izlemekden vaz keçdi.Qalxıb "bratik”i divanda uzandırmağa çalışanda Anar serxoş halı ile ona müqavimet gösterirdi.
-Uzan, Anar...
-Men..getmeliyem...
-Anar,ne deyiremse onu da ele! Uzan deyiremse, uzan!...
"İlqar...Sen mene qardaaşdan da artıqsan!...Men ne etsem bele sene olan borcumu ödeye bilmerem, bilirem...”
Anarın düşüncelerini anlayan İlqar eyilib gözlerine baxdı.
-Anar, menim vezifem budur..Özünü yükleme...
-Yooo, İlqaaarr, sen heddinden artıq yük daşıyırsan bu çiyinlerinde...Axı niye?!...Niyeeee?!...
İlqar bir söz demesen zalı terk etdi.Anar elini alnına çırpıb özünü "cezalandırmağa” başladı.
-Of, Anaarr, ooofff...Yene tekem men, tenhayam...
Gözlerinin qabağına yene "ala gözler” gelende qalxıb eyleeşdi.Ellerini berk-berk ovuşdurub başını silkelemeye başlasa da "müsbet” netice elde olunmurdu.
"Fexriyye, el çek menden!...Niye meni teqib edirsen axı?!...”
Ayağa qalxanda serxoşluğun ona gösterdiyi "tezyiq” neticesinde tekrar yıxıldı...
Seher...
Anarın halını beyenmeyen Samir susmağını pozaraq
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç