ucadan səsləndi.
-Xeyir ola, Anar?!..
Anar tələm-tələsik paltar geyinməyini dayandırıb Samirə söz demək istəyirdi ki, qapının ağzında İlqar peyda oldu.Samir təəcüblə arxaya çevriləndə əsəbləri birə-beş pozuldu.İlqarla çiyin-çiyinə toqquşuaraq otağı tərk etdi.İlqar gözlərini yumub dərindən nəfəs aldıqdan sonra Anarın yanına gəldi.
-Bu nə canfəşanlıqdır belə?!...
-Bayaq Samir, indi də sən...Heç nə olmayıb,sadəcə işə gecikirəm...
-İş?!
İlqar sualı yarı şübhəli, yarı təhdidkar tonda verərək diqqətlə baxdı.Anar ona fikir verməyərək köynəyinin düymələrini bağlamağa başladı.
-İlqar, başlama yenə!...
-Ya mən karam, ya da sən etiraf etdin...İkisindən biridir, 3-cü variantı yoxdur burda...
-Off, İlqar...
-Sənin işin nədir, hmm?!...
Anarı sanki ildıdırm vurdu.Tərpənməz vəziyyətdə qalaraq gözlərini güclə İlqara tərəf çevirdi.
"Mən...İlqar sanki mənimözümə etiraf edə bilmədiyim nəyisə üzümə çırpdı...Amma nəyi?!...”
İlqar Anarın gözünün qarşısında çırtma vurub onu özünə qaytardı.
-Nə isə, İlqar, tələsirəm mən...
İlqarın baxışları üzərində çəkilmək bilmirdi.Bu dəfə onu qarşısında tapdı.
-İlqar, inan ki..
-Sən onu sevirsən?!...
Anar ona verilən gözlənilməz sualdan çaş-baş qalsa da tez özünü toplayıb pencəyini əlinə götürdü.İlqar onu izləyərək gözlərini hiyləgərcəsinə qıyıb gülümsündü.
-Duraçok, sən sevirsən, özündən belə xəvərin yoxdur...
Fəxriyyə Fidana baxıb gülümsədi.Amma qızın baxışları heç xoşuna gəlmədi.Nicat 2 qız araısnda ilişib qalmışdı.Bilmirdi kimə söz atsın ki, özünə qayıtsın.Astaca ayağa qalxıb Fəxriyyənin masasına yaxınlaşdı.Əyilib qızın qulağına pıçıldadı.
-Fəxriyyə, barı sən elə baxma ona..
Fəxriyyə çaşqın baxışlarını Fidandan güclə çəkib Nicata zillədi.Asta səslə maraqlandı:
-Axı mən neyləmişəm ona?!...
-Heç nə...Amma Anar...
"İlahi!...Yenə Anar...Bu dünyada ondan başqa adam cinsindən olan məxluq yoxdur deyəsən...”
-Anarın məsələyə nə dəxli var axı?!...
-Daha doğrsu onu yox, onun sənə olan marağı...
Nicat son sözünü güclə seziləcək