k kinayə ilə deyib yerinə keçdi.Fəxriyyə əsəbini zorla boğub gülümsəyə çalışdı.Fidanın ona yönəlmiş gözlərindən azad olmaq məqsədilə sürətlə kabinetdən çıxsa da bu dəfə Anarın baxışları onun dəli etdi.Yumruqlarını sıxıb yanından keçib getməyə başlayanda Anarın da onun ziz ilə gəldiyini sezib addımlarını sürətləndirdi.
Anar ətrafsa baxaraq ətrafda heç kimin olmadığını görüb cəld qızın qolundan tuud.Fəxriyyə qışqırmaq istəyəndə əli ilə ağzını qapadaraq gözlərinə baxdı.
-Şşş!...
Azacıq təhdid tonunu sezən Fəxriyyə onun əlindən qurtulmağa cəhd göstərsə də çabalamaları boş yerə idi.Anar ətrafa baxa-baxa qızı arxivə gətirdi.
-Əl çək məndən, manyak!...
-Sən?!...Mənə "manyak” dedin?!...
Anarın süni təəccüblə verdiyi sualdan sonra ona doğru gəldiyini görüb qaçmağa cəhd gösətrdi.Amma onun möhkəm barmaqlarını təkrar qolunda hiss edib quş kimi çırpınmağa başladı.
-Rahat birax məni...
-Sən...mənə...neyləmisən ..belə...?!...
Anarın ona key kimi baxaraq verdiyi sualdan heç nə anlamayıb çırpınmağa davam elədi.
-Manyaksan sən!...Sənə deyirəm ki, rahat burax məni, eşidirsən ya yox?!...
Anar qızı çevik hərəkətlə özünə sıxıb dodaqlarının dadına baxmağa başlayanda Fəxriyyə yumrularını zəif şəkildə çiyinlərinə endirirdi.Amma Anarın vaz keçmək niyyəti yox idi.Qızın belindən tutub sığallamağa başlayanda Fəxriyyə onu sinəsindən itələdi.O gücü özündən hardan tapdı, özü də anlaya bilmədi.Anarın təbəssümlə ona yaxınlaşdığını görəndə ona şillə yedizdirmək üçün qaldırdığı əl Anar tərəfindən tutlub qaldı.
-Rahat burax məni..Əclafsan sən...
Ola bilər..Amma mən "mən”əmsə, səni də çözəcəm-deyib təkrar dodaqlarına yumuldu.
Fəxriyyə yenə müqavimət göstərmək istəsə də, anidən onun boynunu qucaqlayıb təcrübəsiz şəkildə qarşılıq verməyə başladı.Anar qızın kürəyini divara söykədərək boynunu öpməyə başlayanda Fəxriyyə özünə gəlib onu özündən itələdi.
-Sən...Əclafdan da betər imişşsən...
Anar qızın aradan çıxmağa cəhd göstərdiyini görüb təbəssümünü işə saldı.
-Etiraf etməsən, əl çəkən