deyiləm, gözəlim...
-Nə istəyirsən məndən?!...
-Məndən xoşun gəldiyini...
Fəxriyyə yenə onun gözlərində itib batmağa başladı.Anar daha da irlələyib onun üzünü əlləri arasına aldı.Qız gözlərini qaçırtmağa çalışırdı.Anarı olan-qalan son gücü ilə itəyib çıxışa addımını atmışdı ki, bu dəfə "özünübəyənmiş”in əlininin istiliyini qarnında hiss eləyib gözlərini yumdu.Anar Fəxriyyənin qarnını qucaqlayıb sinəsinə doğru çəkdi.Burnu ilə saçlarını qoxuladıb bir söz demək istəyəndə "arxiv”in qapısı açıldı...
İçəriyə girən Elxan gözlərinə inanmaqdan çətinlik çəksə də, əsəbləriniin gərildiyini üz cizgilərindən oxumaq olardı.Fəxriyyə utancaq baxışlarla çıxıb getsə də Anarın vəziyyəti heç də yaxşı deyildi.Üəzrində Eıxanın baxışlarını görən Anar onunla üzbəüz dayandı.
-Nə var?!..Demək istədiyini birbaşa de!...
-Səninlə adam dilində danışmaq imkansızdır deyəsən!...
-Bu qədər çox istəyirsənsə get qıza sevgini etiraf elə, əgər qorxaq deyilsənsə!...
Elxan yumruğu ilə Anarı yer sərib sakit və əmin tonla
-Qorxaq sənin adındır!-dedi.
Anar qəhqəhə çəkərək ayağa qalxıb onun gözlərinə kinayə ilə baxaraq heç nə demədən