kinaye ile deyib yerine keçdi.Fexriyye esebini zorla boğub gülümseye çalışdı.Fidanın ona yönelmiş gözlerinden azad olmaq meqsedile süretle kabinetden çıxsa da bu defe Anarın baxışları onun deli etdi.Yumruqlarını sıxıb yanından keçib getmeye başlayanda Anarın da onun ziz ile geldiyini sezib addımlarını süretlendirdi.
Anar etrafsa baxaraq etrafda heç kimin olmadığını görüb celd qızın qolundan tuud.Fexriyye qışqırmaq isteyende eli ile ağzını qapadaraq gözlerine baxdı.
-Şşş!...
Azacıq tehdid tonunu sezen Fexriyye onun elinden qurtulmağa cehd gösterse de çabalamaları boş yere idi.Anar etrafa baxa-baxa qızı arxive getirdi.
-El çek menden, manyak!...
-Sen?!...Mene "manyak” dedin?!...
Anarın süni teeccüble verdiyi sualdan sonra ona doğru geldiyini görüb qaçmağa cehd gösetrdi.Amma onun möhkem barmaqlarını tekrar qolunda hiss edib quş kimi çırpınmağa başladı.
-Rahat birax meni...
-Sen...mene...neylemisen ..bele...?!...
Anarın ona key kimi baxaraq verdiyi sualdan heç ne anlamayıb çırpınmağa davam eledi.
-Manyaksan sen!...Sene deyirem ki, rahat burax meni, eşidirsen ya yox?!...
Anar qızı çevik hereketle özüne sıxıb dodaqlarının dadına baxmağa başlayanda Fexriyye yumrularını zeif şekilde çiyinlerine endirirdi.Amma Anarın vaz keçmek niyyeti yox idi.Qızın belinden tutub sığallamağa başlayanda Fexriyye onu sinesinden iteledi.O gücü özünden hardan tapdı, özü de anlaya bilmedi.Anarın tebessümle ona yaxınlaşdığını görende ona şille yedizdirmek üçün qaldırdığı el Anar terefinden tutlub qaldı.
-Rahat burax meni..Eclafsan sen...
Ola biler..Amma men "men”emse, seni de çözecem-deyib tekrar dodaqlarına yumuldu.
Fexriyye yene müqavimet göstermek istese de, aniden onun boynunu qucaqlayıb tecrübesiz şekilde qarşılıq vermeye başladı.Anar qızın küreyini divara söykederek boynunu öpmeye başlayanda Fexriyye özüne gelib onu özünden iteledi.
-Sen...Eclafdan da beter imişşsen...
Anar qızın aradan çıxmağa cehd gösterdiyini görüb tebessümünü işe saldı.
-Etiraf etmesen, el çeken
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç