MART, 2007-Cİ İL.BAKI...
Günortadan bir xeyli keçmişdi...
Fəxriyyə hər nəqədər çalışsa da, o səhnəni yaddaşından silə bilmirdi.Gözlərini yumub başını əlləri arasına aldı.Onun halını izləyən Nicat Fidana sərt baxış atıb qızdan sanki açıqlama gözləyirdi.Fidan gözlərindəki anlaşılmazlıqla başını bulayıb gah Fəxriyəyə, gah da Nicata baxıb nə deyəcəyini bilmirdi.Zorla gülümsünüb
-Fəxriyyə, canım, nəyin var?!-soruşdu.
-Heç nə, canım, sadəcə başım ağrıyır bir az...
Fəxriyyə səs diksinib qıza baxaraq gülümsəməyə cəhd göstərdi.Ayağa qalxıb kabinetdən çıxdı.Nicat buna bəndmiş kimi rahat şəkildə söykənib Fidana göz "süzdürdü”.
-Hə, danış görək..
-Nicat, əsəblərimi pozma...
-Əsl sən əsəbləri pozma...Görmürsən qızın halını?!...
-Lənət şeytana!...Mən neyləmişəm ona?!...
-Bax onu, Fidan, öyrənmək istəyirəm: Neyləmisən ki, daha qız səninlə sirr bölüşmür?!...
-Nicat, Fəxriyyə nə vaxtdan bəri sirrlərini kiminləsə paylaşılıb?! Sən Allah, miləti özünə güldürmə görüm!...
-Yaxşı, olmasın sirr, olsun bindiki vəziyyət...Həmişə deyib-gülən Fəxriyyə indi niyə bu haldadır, heç olmazsa maraqlanıbsan?!..Yox, maraqlanmazsan. Nə də olsa arada Anar var deyə, sədd çəkmisən qıza!...
Nicatın kabinetdən çıxışını seyr edən Fidan əlindəki qələmi az qala qırıb sındırmaq dərəcəsinə gəlib çatmışdı. Saxladığı göz yaşları yanaqlarına süzülməyə başlandı...
Fəxriyyə liftin önündə dayanıb qapının açılmasını gözləyirdi.Budur, qapı açıldı və..Yenə Anar!
-Allahın cəzası,-hirslə dodaqaltı deyinib getmək istəyirdi ki, Anar onun qolundan tutub liftı saldı.Fəxriyyə qışqırmaq istəyirdi ki, Anar bir əli ilə onun ağzını qapadıb digər əlini düymələrə apardı.Liftin qapıları bağlnanaraq fəaliyyətə başladı.Anar qızı liftin divarına söykədib gözlərinə baxdı.
-Səs salma, gözəlim,-astaca səslənib əlini ağzından çəkdi.
Yenə onun sehrinə qapılan Fəxriyyə Anarı uzaqlaşdırmaq üçün əli ilə sinəsindən itələməyə cəhd göstərsə də onun gözlərində özünü itirə-itirə gedirdi.Qolları sanki gücdən düşərək daha müqavimət